05 december 2016

HIV bestaat in verschillende werelden

De APB kondigde aan dat per 23 november één op de twee apothekers een zelftest voor HIV-screening gaan verkopen. Een mooi initiatief. Weze het dat één of twee nog altijd 50 procent te weinig is. Het doet me denken aan mijn jonge jaren toen de katholieke apotheker op de Grote Markt van mijn provinciestad me zijn winkel –excuseer me voor dit woord- uitgooide met de mededeling dat hij die smeerlapperij, een condoom, niet verkocht.
We leven in verschillende dimensies, sterker nog, ons bestaan speelt zich af in verschillende reële werelden, lees ik in The New Scientist. Dat die niet altijd met elkaar corresponderen bleek deze week nog maar eens. Vanuit het raam van mijn studeerkamer kijk ik neer op twee werelden die gescheiden worden door een zeekanaal. De verbinding tussen de oevers van die twee werelden heet een brug. Daar worden die werelden buur van elkaar. Soms gaat de brug omhoog en dan ontwikkelt zich een mopperende file aan beide oevers van het kanaal.
Meestal, zo van een uur of zes 's ochtends dendert het verkeer gewoon er overheen. Ik moest daaraan denken toen ik op één dag twee verschillende berichten kreeg over een zelfde onderwerp, die mekaar dan op het eerste gezicht ook nog tegenspraken.
Het eerste bericht kwam van een vertrouwd adres aan de Botaniek. Het tweede van een al even vertrouwd domicilie aan de Brusselse Archimedesstraat. Het onderwerp: een HIV-zelftest.
De APB kondigde aan dat per 23 november één op de twee apothekers een zelftest voor HIV-screening gaan verkopen. Een mooi initiatief. Weze het dat één of twee nog altijd 50 procent te weinig is. Het doet me denken aan mijn jonge jaren toen de katholieke apotheker op de Grote Markt van mijn provinciestad me zijn winkel –excuseer me voor dit woord- uitgooide met de mededeling dat hij die smeerlapperij, een condoom, niet verkocht.
We schrijven 1969. De gevolgen hebben geleid tot wat ik nu ben. Ik vind dat in deze geen vrije keuze mag bestaan: men is apotheker en men verkoopt een zelftest. Of men is edeldrogist en dan verkoopt men hoofdpijnpoeders, exclusieve parfums, zalfjes en sandalen voor wie voetwratten heeft. Ik verwacht geen moreel oordeel van een professionele zorgverstrekker.
Een droogstoppel denkt wat mij betreft wél wat hij wil. Condooms trek je vandaag de dag uit de muur. Gelukkig levert de fabrikant van de zelfhulptest een sticker mee waarmee de apotheker kan afficheren of hij volgens zijn gezindte de test mag verkopen of niet. Het moest voor de APB een mooi communicatiefeest worden.
Dat werd het niet omdat het Wetenschappelijk Instituut Volksgezondheid WIV en het kabinet De Block een dag voordien aankondigden dat vanaf nu zelftests voor HIV vrij verkocht mogen worden in een erkende officina.
De APB deed de aankondiging in samenwerking met één Franse fabrikant, Axone Pharma; de WIV en het kabinet hielden het algemeen. De mededeling van het kabinet was tendentieus, fout en respecteerde het embargo niet, aldus de APB.
Beroepsverenigingen kunnen veel, maar geen algemene embargo's afkondigen. De APB zette ook gelijk de prijs van de zelftest vast: 29.95€. Het WIV en het kabinet communiceerden hiv-zelftesten in het algemeen en niet specifiek over de Franse test die de APB voorstelde. Het principe voor hen is dat de hiv-zelftest vrij te koop is.
Woordvoerder Els Cleemput: "Apothekers vragen wat ze willen en ik heb gezegd dat dit tussen 20 à 30 euro kan zijn, het kan ook 23, 25 of 29 euro zijn." Wij googelden de Franse test en kregen hem aan 21,95 € , 23,45€ en 24,95 € aangeboden.
De APB zag zijn goodwill primeur door de neus geboord. Kan gebeuren, is niet de eerste keer. In het verleden trad de toenmalige ministre graag op in de lokalen van de APB, dat blijkt nu minder het geval. Toen hoorden we allerlei "grands plans" aangekondigd. Dat blijken nu meestal "plans d'eau" te zijn. Dooie vijvertjes die de halitose van de toenmalige medische cabinettard walmen.
Dat brengt me bij de uitval van de heer Tierry Martin, directeur van het Plate-forme Prevention du Sida. Die bestond het om de vraag te stellen of de federale minister –encore elle (sic)- de vraag te stellen of zij niet de zelftest zou kunnen financieren zodat zijn vereniging die gratis ter beschikking van de meest kwetsbaren zou kunnen stellen? Vragen staat vrij. Maar je moet de vraag aan de juiste gulle gever stellen.
Wij belden diezelfde middag de echt bevoegde regionale ministers voor Volksgezondheid: Jo Vandeurzen, Maxime Prévot, Didier Gosuin en Cécile Jodogne. U mag raden welke kabinetsattaché van welke regio of Cocom en Cocof niet uit de lucht viel. Ik garandeer u, we leven echt in verschillende werelden.


Marc van Impe

 

Bron: MediQuality

 

 

10:02 Gepost door Marc van Impe | Permalink | Commentaren (0)

De commentaren zijn gesloten.