05 november 2016

De beleidsmaker als pladijs

Sommige beleidsmakers zijn als platvissen. Ze beginnen hun leven rechtop en hun ogen staan normaal in hun hoofd geplant. Maar in de loop van hun carrière ondergaan ze een gedaanteverandering. Door het continu naar boven likken en naar onderen spuwen, wordt hun lijf plat. Ze gaan op een tarbot gelijken, sommigen worden niet meer dan een ordinaire pladijs. Een van hun ogen verschuift naar de andere kant van hun kop en komt uiteindelijk boven het andere te staan.

Bij pladijzen liggen beide ogen aan de rechterkant, bij tarbotten aan de linkerkant. Links of rechts, het maakt geen verschil. Daardoor zien ze alleen nog wat boven hen gebeurt en niet langer wat zich in de wereld onder hen afspeelt. Vandaar dat ze maatregelen nemen waarvan ze de draagwijdte laat staan de uitvoering niet kunnen inschatten. Het zal hen ook een zorg zijn.

Ik moest daaraan denken toen mijn diabetoloog me vertelde wat de gevolgen zijn van de nieuwe diabetesconventie. Ik val in groep B, wat dus betekent dat ik over een Gemeenschappelijk Medisch Dossier moet beschikken. Gezien mijn huwelijkse staat, mijn eigenwijze gedrag en wat kan ik nog meer verzinnen haal ik mijn dagelijkse medische zorg bij mijn huisspecialist. Ik heb dus al dertig jaar geen huisarts meer. Mijn vorige huisarts is versleten en ik ben nooit aan vervangen toe gekomen. Ik weet het, ik schiet tekort. Wil ik echter nog binnen de conventie opgenomen blijven, dan moet ik een GMD én dus een huisarts. Het probleem is wat mij betreft ondertussen opgelost.

Maar, signaleert mijn diabetoloog, van heel wat patiënten weten we niet of ze een GMD hebben, laat staan dat ze dat zelf weten. Vooral bij Franstalige én allochtone patiënten –we zijn in de Brusselse Noordrand- is dat het geval. Niemand ook die de diabetoloog daarover ad hoc kan inlichten. Niemand, behalve het ziekenfonds. Het zou handig zijn als het Riziv dat deze regels oplegt een database ter beschikking zou stellen van de specialisten waar deze direct kunnen checken of iemand al dan niet een GMD heeft. Het zou heel wat ergernis en tijdverlies besparen.

Men zou dit op de elektronische identiteitskaart kunnen noteren bijvoorbeeld. Het is maar idee. Maar dat zal wel weer te eenvoudig zijn.

Marc van Impe


Bron: MediQuality

11:25 Gepost door Marc van Impe | Permalink | Commentaren (0)

Post een commentaar