04 augustus 2016

Bedenkingen in de wachtzaal

Ik zit in de wachtzaal voor orthopedie en probeer mijn krant te lezen maar dat wil maar niet lukken. Naast mij zit een Congolese mevrouw die op hoge toon een gesprek voert met haar overbuur. Die antwoord met gegrom en gehum. Het is me niet duidelijk of dit ze het over familiezaken hebben, of ze hem probeert te overtuigen en anders nog dat ze hem uitscheldt. Zijn mimiek verandert geen spier. Met haar lichaamstaal kan je alle kanten uit.

Twee stoelen verder een Noord-Afrikaanse meneer die duidelijk lijdende is. Zijn enkel ziet rood en is danig gezwollen. Hij kreunt zachtjes in zijn smartphone. De dame achter de balie roept luid de namen af van wie aan de beurt is en herhaalt in twee landstalen het nummer van de box waar de patiënt op consultatie mag.

Gek genoeg kan ik me niet concentreren. In een bomvolle brasserie waar Nederlands, Frans, Engels en nog wat Europese talen door elkaar gesproken worden heb ik daar niet de minste moeite mee. Hier wil het niet lukken. De vreemde klanken blijven me uit mijn concentratie halen, alsof ik wil begrijpen van wat er gezegd wordt maar de enige woorden die ik af en toe herken zijn hôpital en docteur. Het valt me op dat ruim drie kwart van de wachtenden van allochtone afkomst zijn. Kranten lezen zal voor vanavond zijn.

De mevrouw naast mij is stilgevallen en gaat nu over tot de inspectie van haar vuurrode nagellak. De man rechtover haar heeft de ogen gesloten. Er zijn zeker nog tien wachtenden voor mij. Een mevrouw die deftig rechtop zit, handtas op de schoot, bladert in een oude Marie-Claire. Alle allochtonen praten met elkaar, door elkaar heen. De gekneusde blanke burger zwijgt of duikt in een oud tijdschrift. Als ik mijn krant weer opensla steekt de Congolese weer van wal. Ik vermoed nu dat ze de man rechtover vertelt wat ze in mijn krant meeleest.

Ik vraag me af waarom je in wachtzalen alleen maar oude glossy's en roddelbladen vindt. Story, Privé, Point de Vue, Royalty. Vreemdgaan! Een nieuwe liefde! Kanker! Scheidingen! Liefdesbaby's! Beroemdheden uit de reality-tv , voetballiefjes, starlets, prinsessen, Kim Kardashian, Màxima, Charlène, Mathilde. Allemaal ruim over de vervaldatum. Een verblijf in de wachtzaal is als een cursus riooljournalistiek. Wie koopt die bladen? Wie legt die op het tafeltje in de wachtzaal? Of haalt men die op bij de nachtverpleging? De allochtonen laten de blaadjes voor wat ze zijn. Met of zonder gips, de wachtenden WhatsAppen, swipen, tokkelen of tonen elkaar belangrijke boodschappen.

Dan komt een jonge allochtoon de wachtzaal binnen gehinkt, een nieuw gips aan het been. Trots neemt hij een selfie voor de balie met de onthaaldame.

Er zijn nog vijf wachtenden voor mij.

Marc van Impe

Bron: MediQuality

15:46 Gepost door Marc van Impe | Permalink | Commentaren (0)

De commentaren zijn gesloten.