06 juli 2016

Splitsing sociale zekerheid is tsjevenstreek

Sommige mensen leren hun Jezuïetenstreken nooit af. Neem nu de heer Rik Torfs, rector van de KU Leuven en gewezen CD&V Parlementslid die zich tijdens zijn politieke periode nooit heeft laten opvallen door zijn zorg om de sociale zekerheid en de volksgezondheid, en die nu een pleidooi houdt voor de splitsing van de sociale zekerheid. Het is een halve eeuw geleden dat omwille van een paar domme uitspraken van een halfgare katholieke academicus een regering viel en het land op splitsen stond. Rik Torfs wil dat blijkbaar nog eens over doen. Sommige mensen doen alles om in de geschiedenisboekjes te raken.

De Planningscommissie heeft zijn werk gedaan en is - tot zijn verbijstering - tot de vaststelling gekomen dat de historische verhouding voor artsenquota voor het jaar 2022 niet uitkwam op de historische verhouding 60/40 maar op 56,5/43,5.

De Planningscommissie heeft daarvoor gebruik gemaakt van twee databases, die – laten we het maar gelijk zeggen- geen van beide deugen. De eerste database van het Riziv, die dateert uit het gruweljaar 2013 bevat alle artsen die dat jaar tenminste één prestatie geleverd hebben. De accuratesse staat dus boven elke twijfel verheven. Arts is wie een voorschrift schrijft, die tenminste één consultatie per jaar houdt.

De tweede database is afkomstig van Volksgezondheid. Daarin staan ALLE artsen opgenomen, ook zij die geëmigreerd zijn, die al lang in de industrie werken, die negenennegentig zijn en vergeten zijn dat ze nog leven en zij die als vermist zijn opgegeven maar nog niet dood verklaard.

Qua databasebeheer spant België de Europese kroon, maar zolang er in kwesties van Volksgezondheid gestemd wordt met een opt out in plaats van een opt in heeft de overheid er geen enkel belang bij om eindelijk eens werk te maken van een echt artsenkadaster. Dat betekent dus dat niemand weet hoeveel artsen er in ons land echt actief zijn en zullen zijn in 2022.

Tweemaal heeft de Planningscommissie daar tweeënhalf uur over vergaderd. Vooraf hadden alle twaalf leden unaniem verklaard dat ze het met de te gebruiken methodiek eens waren. Het resultaat was wat het was: 56.5 % voor Vlaanderen, 43.5 % voor Franstalig België. Tien van de twaalf leden hebben de uitkomst van de rekening goedgekeurd, de democratie heeft gezegevierd.

Uiteraard weten alle leden van de Planningscommissie dat de cijfers waarop hun berekening gebaseerd is, niet deugen, maar een betere manier van rekenen is er niet. De oplossing die minister De Block voorstelt, met name een compensatieregeling voor de "gedupeerde" Vlamingen, getuigt van gezond verstand. Het voorstel Torfs,- de splitsing van de sociale zekerheid-, zal hoogstens een rimpel in een emmer water veroorzaken.

De rector heeft de voorpagina van De Standaard gehaald, en hij staat op een krukje in het journaal van VTM, en een paar Franstalige commentatoren hebben weer het maagzuur gekregen. In Vlaanderen klasseert men dit onder de rubriek tsjevenstreken.

De pruimentijd is vroeg begonnen dit jaar.

Marc van Impe


Bron: MediQuality

17:01 Gepost door Marc van Impe | Permalink | Commentaren (0)

De commentaren zijn gesloten.