15 juni 2016

Slacht de struisvogels

Structurele werkloosheid, ongezond wonen, chronische ziekten, geweld en ongevallen, op al deze vijf punten scoren Brussel en Wallonië slecht. Eén op vijf Waalse kinderen leeft in een gezin waar niemand werkt. Het staat in de krant. Dus zal het waar zijn. Bijna één op vijf Waalse kinderen (18,5%) en één op vier Brusselse (25,7%) groeien op in een gezin waar niemand werkt. In geen enkel Europees land ligt dat aandeel hoger. Het contrast met Vlaanderen kan moeilijk groter zijn.

In het Vlaams Gewest leeft slechts één op de 15 (6,6%) minderjarigen in een gezin waar niemand aan de slag is. Dat schreef De Tijd gisteren op basis van cijfers van Vlaamse Dienst Arbeidsbemiddeling VDAB.
De slechte Waalse prestatie is volgens professor Luc Sels van Steunpunt Werk (WSE) vooral een gevolg van de de-industrialisering, maar de schuld ligt ook bij de politiek. "Wallonië is veel later begonnen met het intensief begeleiden van werkzoekenden naar een baan. Bovendien is de kwaliteit van het onderwijs er ondermaats." Het Steunpunt Werk en Sociale Economie (WSE) is door de Vlaamse Regering erkend als Steunpunt Beleidsrelevant Onderzoek. Het is een interuniversitair adviesorgaan dat voorbereidende studies maakt. Dat betekent dus dat een en ander in de maak is.
Vanuit Waals perspectief bekeken voorspelt dit weinig goeds. De teneur is gezet. "De cijfers wijzen op een marginalisering van een deel van de bevolking, die volledig van de arbeidsmarkt is afgesloten", zegt Willem Vansina van de VDAB. "Voor kinderen uit zulke gezinnen is het zeer moeilijk om uit hun benarde situatie te geraken. De armoede wordt van generatie op generatie doorgegeven."
Dezelfde tendensen vertalen zich in de gezondheidsstatistieken. Terwijl 21% van de inwoners van het Vlaamse Gewest niet tevreden is over hun gezondheid, gaat het in het Brusselse en het Waalse Gewest om 26% van de bevolking. Inwoners van het Brussels Gewest melden vaker problemen in hun woonomgeving (46% tegenover 26% in het Waals Gewest en 21% in Vlaams Gewest), en melden vaker thuis gehinderd te zijn door omgevingsfactoren (49% tegenover 27% in het Waals Gewest en 23% in Vlaams Gewest).
Inwoners van het Brussels Gewest (21%) hebben het vaakst comfortproblemen in hun woning, gevolgd door de inwoners van het Waals Gewest (13%) en van het Vlaams Gewest (8%). Terzijde: roken in de woning komt minder frequent voor bij huishoudens die wonen in het Vlaams Gewest (20%) dan bij huishoudens die wonen in het Brussels (26%) en in het Waals Gewest (27%).
En het percentage dat niet dagelijks hun woning verlucht, is hoger bij inwoners van het Waals Gewest (21%) dan bij inwoners van het Vlaams (12%) en van het Brussels Gewest (15%). Voor heel wat chronische aandoeningen is de prevalentie hoger in Wallonië dan in Vlaanderen. Toch zijn er aanwijzingen dat de verschillen tussen Vlaanderen en Wallonië kleiner worden. Zo kwamen diabetes, ernstige hoofdpijn zoals migraine, chronische vermoeidheid en osteoporose in 1997 nog significant vaker voor in Wallonië dan in Vlaanderen, terwijl dit in 2008 niet langer het geval is.
In België heeft 7% van de bevolking medische zorg nodig ten gevolge van een ongeval, en in 56% van de gevallen maakte dit een opname in een ziekenhuis of een andere gezondheidsvoorziening nodig. Terwijl in 44% van de gevallen een dokter of verpleegster werd geraadpleegd. Het percentage gewonden dat moest worden opgenomen in een ziekenhuis of een andere gezondheidsvoorziening is echter significant hoger bij de laagst opgeleiden (78%) dan bij de hoogst opgeleiden (48%). Daarnaast is de prevalentie van ongevallen hoger in het Vlaams Gewest (8%) dan in het Brussels en Waals Gewest (beide 6%) en dit vooral voor ongevallen in de vrije tijd (3% in het Vlaams Gewest tegen over 2% in het Waals Gewest).
Wel is het percentage van de ongevallen waarvoor een opname in een ziekenhuis of een andere gezondheidsvoorziening noodzakelijk was, lager in het Vlaams Gewest (45%) dan in het Brussels (74%) en het Waals Gewest (77%). Daarnaast is het percentage slachtoffers van geweld lager in het Vlaams Gewest (9%) dan in het Waals (12%) en het Brussels Gewest (15%).
Het percentage slachtoffers van diefstal, inbraak of een (gewapende) overval is sinds 2004 gestegen. (3% tegenover 4% in 2013) Deze stijging is gerelateerd met de stijging van dit type geweld in het Waals Gewest (van 3% in 2004 tot 5% in 2013).
Geweld thuis wordt ook vaker gerapporteerd in het Brussels en het Waals Gewest (beide 6%) dan in het Vlaams Gewest (4%). Geweld is een gezondheidsprobleem dat niet genegeerd mag worden. De cijfers hierboven zijn gebaseerd op face-to-face interviews, door het WIV. Gezondheidswerkers hebben een rol bij het identificeren en documenteren van geweld dat in de gemeenschap bestaat, vooral de verborgen of "privé" vormen van geweld, inclusief kindermishandeling, partnerintimidatie en ouderenmisbruik. Volksgezondheid moet zoeken naar interventies met nieuwe en creatieve oplossingen zodat beleidsmakers van Welzijn –een regionale bevoegdheid- de nodige maatregelen kunnen nemen.
Het valt ook op dat wat dit betreft er een totale verschillende aanpak is van het preventiebeleid in Vlaanderen, Brussel en Wallonië. Het wordt hoog tijd dat de gemeenschappen en gewesten van elkaar gaan leren. Anders dreigen bevolkingsgroepen buitenstaanders te worden in een nationale gemeenschap waar ze bij horen! Het gevaar is reëel dat men hen etnisch gaat profileren. Dit is zeer verleidelijk.
Als ervaringskennis de perceptie gaat bepalen drijft men steeds verder af van objectiviteit en rechtvaardigheid. Maar dat mag dan weer geen excuus zijn voor de beleidsmakers en politici die met minder positieve cijfers geconfronteerd worden, om de kop in het zand te steken. Het gaat duidelijk minder goed in het Zuiden en het Centrum van het land. Doe daar dan wat aan!


Marc van Impe

Bron: MediQuality

 

10:28 Gepost door Marc van Impe | Permalink | Commentaren (1)

Commentaren

Beste,

Ik maak met de financiële steun van het Fonds Pascal Decroos een reeks artikelen over de lobby in de Wetstraat. In die context bestudeer ik ook de farmaceutische lobby en vroeg ik me af of ik u zou kunnen ontmoeten voor een interview.

Hartelijk dank voor uw reactie,

Dominique Soenens
0478/39.50.66

Gepost door: Dominique Soenens | 28 juli 2016

Reageren op dit commentaar

De commentaren zijn gesloten.