28 mei 2016

Het mag gerust ietsje meer zijn

Eerst was ik jarenlang te mager. Ik dronk, rookte en at onregelmatig, sliep te weinig en dreef op stress. 1.83 m en 70 kg was allesbehalve een ideaal gewicht. Toen ik stopte met roken, zo’n dertig jaar geleden, passeerde ik snel mijn ideale gewicht. Ik haalde op een bepaald moment ruim de 110. Sinds ik vorige zomer het roer omgooide ben ik van maatje 56 naar een kleine 52 gezakt, wat voor een behoorlijke knauw in mijn begroting zorgde. Ik zou nu mijn ideale gewicht bereikt hebben. En dat ligt niet aan mij maar aan de veranderende normen.


Het ideale gewicht om zo lang mogelijk te leven is de afgelopen 30 jaar immers toegenomen. In de wilde jaren zeventig had punker van 21 die droog aan de haak 68 kilo woog en 1,70 meter lang was de beste kansen om oud te worden. Ondertussen zou het optimale gewicht voor een hipster van die lengte gestegen zijn naar 78 kilo. Een verschil van 10 kilo in veertig jaar tijd.


Over het ideale gewicht werd de voorbije honderd jaar even hard gediscussieerd als over het gewicht der engelen tijdens de val van Constantinopel. Ik las op 9 mei in de JAMA een Deens rapport dat grofweg stelt dat sinds de gemiddelde Deense BMI gestegen is, het aantal overlijdens ten gevolge van cardiovasculair lijden gedaald is. (https://jama.jamanetwork.com/article.aspx?articleid=2520627 ).


Maar de Wereldgezondheidsorganisatie haast zich om dit tegen te spreken: de Denen zijn iets te dik. Nochtans had Katherine Flegal, tien jaar geleden al in de JAMA aangetoond dat een laag BMI net zo goed als obesitas geassocieerd moest worden met een hoger sterfterisico. (http://jama.jamanetwork.com/article.aspx?articleid=200731 )


Drie jaar geleden werd die conclusie nogmaals bevestigd door een enorme meta-analyse van Amerikaanse onderzoekers in de JAMA (2 januari 2013). Die enorme meta-analyse had 2,88 miljoen deelnemers waarvan er 270.000 waren overleden. Een BMI tussen de 25 en 30 biedt de grootste kans op een hoge leeftijd.


Die JAMA-studie lag direct na publicatie al onder vuur omdat de bekritiseerde auteurs veel verstokte rokers, al doodzieke mensen en ondervoede Aziaten in de groep met de ‘gezonde' BMI van 18,5 tot 25 hadden meegenomen. Geen wonder dat in vergelijking daarmee de groep wat dikkere mensen, met een BMI van 25 tot 30 er op termijn wat beter vanaf komt.


Vorige week weerlegden Noorse onderzoekers op basis van een andere meta-analyse van 207 publicaties over 230 cohortstudies waaraan 30.361.918 patiënten deelnamen dat je juist moet slank blijven voor een lang leven: voor mensen die nooit hebben gerookt is een BMI van 22 tot 24 het best. Rokers en ex-rokers kunnen beter wat dikker zijn: een BMI van 24 tot 27,5 past het best bij een lang leven. (http://www.bmj.com/content/353/bmj.i2156 )


Het gaat steeds om dezelfde BMI, het gewicht in kilo's gedeeld door het kwadraat van de lengte in meters, zoals de formule luidt die door de Gentenaar Adolphe Quetelet (1796-1874) werd uitgevonden. Om te beginnen was Quetelet geen medicus maar een wiskundige en sterrenkundige, met ideeën over de "gemiddelde mens". Hij deed metingen bij dienstplichtigen, en legde daarmee de basis van de niet onomstreden disciplines antropometrie en biostatistiek, vanwaar de BMI.


Het apocriefe verhaal luidt dat die BMI gedefinieerd werd om de zonen van de begoede klasse, die op jonge leeftijd al een embonpoint hadden ontwikkeld, medisch ongeschikt te laten verklaren voor de militaire dienst. De Wereldgezondheidsorganisatie, de Amerikaanse overheid en de verzekeringsmaatschappijen zijn nog altijd vurige adepten van die statistische methode. Voor de actuarissen van de verzekeraars is de BMI het argument bij uitstek om het risico –lees: de te betalen premie- hoger in te schatten. Volgens de Wereldgezondheidsorganisatie ligt een normale, gezonde BMI vanouds tussen de 18,5 en 25. Een BMI tussen de 25 en 30 betekent: overgewicht. Meer dan de helft van de Belgische volwassenen heeft tegenwoordig een BMI boven de 25, wat doemdenkers goed uitkomt.


Punt van kritiek dat tegenwoordig vaak wordt genoemd dat die is gebaseerd op levensverzekeringsgegevens waarin de BMI's van onevenredig veel jongere mensen zijn verwerkt. Een zaak is zeker, naarmate je ouder wordt, wordt de BMI minder belangrijk. Er is zelfs onderzoek waaruit blijkt dat voor 65-plussers de levenskansen in relatie tot overgewicht pas afnemen bij een BMI boven de 33. En dat mager zijn voor ouderen behoorlijk riskant is ( American Journal of Clinical Nutrition , 22 januari 2014 online).


Uit onderzoek blijkt wie over een vetlaagje beschikt meer kans heeft om een verblijf op de intensieve zorg beter te doorstaan. En dat dikkere chronische zieken met hartfalen, nierziekten of afweerziekten langer met hun ziekte in leven blijven dan mensen die mager door de boze hand geraakt worden.


Roken ga ik niet meer beginnen, eten doe ik sowieso minder. En ook de inname van wijnen en bieren is matig geworden. Maar dat komt omdat ik, nu ik wat ouder wordt, nauwelijks nog 's avonds op stap ga. Ik ben dus gedoemd om met mijn iets te hoge BMI chronisch oud te worden. zoals mijn goede vader, die statistiek doceerde, zei: de statistiek is nuttig om achteraf te zien of je gelijk of ongelijk had. Maar laat er je leven niet door bepalen.

Marc van Impe

 

Bron: MediQuality

18:25 Gepost door Marc van Impe | Permalink | Commentaren (0)

Slachtoffers van verzekeringsbedrog starten Class Action tegen de Belgische Staat

De Belgische overheid is al tientallen jaren op de hoogte van de medische corruptie in justitie. Toch liet zij al die jaren na, om de nodige maatregelen te voorzien om deze corruptie te stoppen. Tienduizenden Belgen werden hier het slachtoffer van. Diverse gevallen van zelfmoord, talrijke gevallen van schrijnende armoede zijn gekend.

Na de Panorama uitzending 'Onpartijdigheid Verzekerd' op de VRT http://deredactie.be/cm/vrtnieuws/videozone/programmas/pa... beloofde Minister van Justitie Koen Geens om de geloofwaardigheid van justitie te herstellen door een diepgaand onderzoek naar dit verzekeringsbedrog door de Hoge Raad voor de Justitie te bevelen en volgend hierop, de nodige maatregelen te treffen.


De audit van de Hoge Raad voor Justitie leverde echter niets op. En één jaar na de Panorama uitzending is nog niet 1 van de Panorama dossiers - noch enig ander dossier bij de vzw Stop Misbruik Verzekeringen gekend - op een correcte manier tot een goed einde gebracht. 28 verzekeringsartsen dienden wel een klacht in tegen de journalisten van Panorama. Maar zij vingen bot.


De Raad voor de Journalistiek oordeelde dat het onderwerp 'medische corruptie in justitie' het algemeen belang diende en dat er als dusdanig over gepubliceerd mocht worden. Er was geen deontologische fout begaan. De journalisten gingen vrijuit. Ondertussen blijven rechtbanken onverminderd verzekeringsartsen met een twijfelachtig parcours als gerechtsdeskundige aanstellen.


De 'maatregelen' die Minister Geens voorziet in zijn nieuwe wetsvoorstel, zijn niets meer dan een zoveelste luchtbel. Het Nationaal Register en de 'deontologische code' die kabinet Geens voorziet, zijn ronduit ontoereikend. De Orde der Artsen weigert ieder onderzoek naar de corruptiepraktijken van artsen. Met haar doofpotpolitiek blijft België artikel 6 E.V.R.M. (Europees Verdrag tot bescherming van de rechten van de mens) schenden. De druppel die de emmer deed overlopen, is de dagvaarding van Panorama getuige Anke Santens door verzekeringstandarts Daniël Goeleven, op vraag van verzekeraar AG. Santens schreef hierover ook een vrije tribune in MediQuality (klik hier om het artikel te lezen).


"Dialoog leidt enkel tot loze beloftes. De bevoegde ministers Geens, De Block en Peeters staan zeer veraf van de dagdagelijkse werkelijkheid voor duizenden slachtoffers van dit verzekeringsbedrog. De enige resterende weg bestaat er blijkbaar in om de geleden schade te verhalen op de overheid. Dat is wat we nu gaan doen," aldus de vzw Stop Misbruik Verzekeringen (=SMV). Daarom lanceert de SMV een class action suit tegen de Belgische Staat.


De SMV roept iedereen die het slachtoffer geworden is van een vals medisch verslag, hetzij door een verzekerings(tand)arts, hetzij door een arts-gerechtsdeskundige, op hieraan deel te nemen. Door de kosten te delen met verschillende slachtoffers samen, kunnen ook mensen met beperkte financiële middelen een kans krijgen om hun schade alsnog vergoed te zien. Nu kunnen zij vaak hun rechten niet laten gelden omdat ze geen advocaat kunnen betalen.


SMV: "Het nieuwe Justitieplan van Koen Geens zal de toegang tot de rechter nog meer bemoeilijken. De kwaliteit van de pro-deo advocaten in letselschadezaken is ondermaats, het loopt meer fout dan goed, slachtoffers worden midden in een procedure zomaar gedumpt. Ook daar wil deze Class Action een antwoord op bieden."


"We streven naar een instapkost voor de Class Action van amper 100 euro per persoon. Voor die prijs krijg je amper een uur advies van een advocaat. De laagdrempeligheid moet toelaten een zo groot mogelijk aantal slachtoffers bij te staan in hun ongelijke strijd."


Wie wil deelnemen, kan een bericht sturen aan : info@stopmisbruikverzekeringen.be

Marc van Impe

Bron: MediQuality

08:11 Gepost door Marc van Impe | Permalink | Commentaren (0)

27 mei 2016

Er ligt een Hollander op de snijtafel

Mijn Amsterdamse vriend die kraai noch kind heeft, wou zijn lichaam aan de wetenschap cadeau doen. Maar hij ving bot, zegt hij. Geen enkele medische faculteit in de buurt wou zijn milde gift aanvaarden. Hij vraagt of er bij ons soms interesse is?


Lichaamsdonatie is in tegenstelling tot orgaandonatie populair in Nederland: bij de medische faculteiten staan nu ongeveer 20.000 mensen ingeschreven, dat zijn er 4.000 meer dan vier jaar geleden. Jaarlijks hebben de universitaire scholen en onderzoeksinstellingen echter slechts 750 donorlichamen nodig.


Dat maakt dat er nu al, met al wat binnenkomt, meer dan voldoende is. Nog veel meer Nederlanders staan geregistreerd als orgaandonor: bijna een kwart miljoen in 2014. Zes van de acht Nederlandse medische faculteiten accepteren geen aanmeldingen meer van mensen die hun lichaam willen doneren aan de wetenschap. De overige twee nemen alleen nog donoren aan die in de buurt van het ziekenhuis wonen en niet al op hoge leeftijd zijn.


In ons land is er helemaal geen overschot aan donorlichamen. Een korte rondvraag leert ons dat er niet alleen een tekort is bij alle faculteiten maar ook dat er geen overkoepelend orgaan is of overheidsdienst die een en ander registreert.


Dat is anders in Nederland. Het verschil met het buitenland schuilt ook al in de hoge mate van secularisatie in Nederland, vermoedt cultureel antropoloog Sophie Bolt van de Radboud Universiteit. 'Opvallend veel Nederlandse lichaamsdonoren zijn niet-kerkelijk.'


Bolt, gepromoveerd op het onderwerp lichaamsdonatie, noemt nog meer oorzaken voor de Nederlandse situatie. 'Publicaties in de pers, vooral over monumenten die voor lichaamsdonoren zijn opgericht, spelen duidelijk een rol. Ook is er sprake van een sneeuwbaleffect: veel lichaamsdonoren dragen hun keuze actief uit.'

Maatschappelijke ontwikkelingen als vergrijzing en individualisering doen de rest.
'De ouderen van nu zijn babyboomers, die maken vaak minder traditionele keuzes.' De Nederlandse uitvaartjurist Willem van der Putten ziet geen bezwaren in de export van overtollige lichamen naar het buitenland, zolang de nabestaanden er contractueel mee akkoord gaan. Toch zijn Nederlandse universiteiten er niet happig op. Als deze mogelijkheid geopperd wordt, vallen onze Belgische gesprekspartners uit de lucht. De gedachte alleen al.


Op de Belgische website van uitvaartverzekeraar Dela suggereerde men eerder al dat het Nederlandse overaanbod onder meer door vergrijzing komt maar misschien ook wel doordat begrafeniskosten er gedekt zijn. In België is dat, voor alle duidelijkheid, niet meer het geval.


Hier is er nog steeds vraag naar mensen die hun lichaam willen afstaan aan de wetenschap. "De meeste mensen die hun lichaam afstaan, zijn ouderen, vaak alleenstaanden, " luidt het bij de KULeuven.


"Religieuzen komen ook vaak op het Vesalius-instituut terecht, net als mensen met een speciale ziekte, die dan vooral het onderzoek willen dienen. Anderen schenken hun lichaam dan weer uit dankbaarheid, omdat ze genezen zijn van een ernstige ziekte, of gewoon uit edelmoedigheid, om hun medemens van dienst zijn."
Meer info: https://med.kuleuven.be/nl/geneeskunde/vc/anatomie/afstaa...

Marc van Impe

 

Bron: MediQuality

 

 

09:00 Gepost door Marc van Impe | Permalink | Commentaren (0)