31 maart 2016

Selon la MC, le généraliste gagne 16.000 € par mois

Bonne nouvelle ! Si Luc Van Gorp, le président de la Mutualité Chrétienne ne s’est pas trompé, vous gagnez plus en tant que généraliste que vous ne le pensiez. Van Gorp n’a pas l’intention d’éluder le débat, dit-il lui-même. Nous citons : « Je veux parler d’honoraire raisonnables pour les médecins. J’ai lu la semaine dernière que les généralistes belges étaient les travailleurs les plus acharnés de toute l’Europe : ils travaillent en moyenne 51 heures par semaine et reçoivent quatre patients par heure. Faites le compte avec moi : une visite chez le généraliste revient en moyenne à 20 euros. Ils gagnent donc en moyenne 51 fois 20 euros, à multiplier par quatre puisqu’il y a quatre semaines dans un mois. Cela représente donc pour le généraliste moyen un revenu brut mensuel d’un bon 16.000 euros – et je ne parle ici que des généralistes, et non des spécialistes. Pardon ? Ne pourrions-nous pas en reparler à l’occasion ? Car cet argent est payé par les pouvoirs publics et par les patients. » 
Van Gorp se trompe. Le généraliste moyen ne gagne donc pas 16.000€.  Le président de la MC s’égare ici une fois de plus dans sa réflexion. Il n’y a aucun généraliste qui reçoit quatre patients par heure au rythme de 51 heures de travail par semaine. Pour commencer, le généraliste passe au moins un tiers de son temps, voire la moitié, à s’occuper des obligations administratives insensées avec lesquelles l’INAMI et les mutuelles tourmentent les médecins et surtout les généralistes. Je cite mon ami le généraliste : « Il y a environ 25 ans je consacrais 90% de mon temps à mes patients. Consultations, visites à domicile, un après-midi dans le home, le bien-être de l’enfance, peu importe. Le temps passait à la vitesse de l’éclair. Je n’eus qu’à peine le temps de me marier et de faire des enfants. Mais je plaisante, bien entendu. Mon travail m’amusait. Entre-temps, je ne travaille plus qu’à peine la moitié de mon temps avec mes patients. Le reste de mon énergie est consacré à l’administration, aux attestations, aux demandes d’approbation, à remplir des statistiques, je n’écris plus de lettres à mes collègues mais je me noie en revanche dans les courriels, je dois me débattre pour assimiler de nouvelles directives et de nouveaux critères de profil, suivre des formations de recyclage, et le pire de tout c’est que je dois m’entendre dire une fois de plus que je ne travaille en fait pas assez. »
Et le cabinet de mon ami tourne plutôt bien. Il y a beaucoup de cabinets de généraliste où le médecin de famille n’arrive pas à 240 consultations par semaine. Luc Van Gorp a réussi à faire publier sa vérité dans Knack Magazine du 23 mars dernier. Le collègue Walter Pauli n’avait visiblement pas bien préparé son interview ou alors il n’a pas jugé utile d’y apporter un correctif. Voilà pourquoi nous le faisons ici. 
Le Panorama de la Santé de l’OCDE paru en novembre de l’année dernière nous apprend que le revenu moyen d’un généraliste dans notre pays représente 2,3 fois le Revenu Moyen Imposable (RMI) du Belge moyen. En revanche, le spécialiste moyen – toutes disciplines confondues – gagne 6,1 fois le RMI. Mais cela représente finalement combien en langage de tous les jours ? Le revenu net imposable en Belgique s’élevait en 2012 à 16.651 euros en moyenne, selon les statistiques les plus récentes du Service Public Fédéral Économie.
Cela signifie donc qu’un généraliste aurait gagné en 2012 une somme moyenne imposable de 38.297,3€ net.  Si l’on divise ce montant par région, nous constatons que la région la plus riche de la Flandre bénéficie d’un RMI de 17.765 euros. Cela signifie que le Dr De Leeuw, généraliste flamand, a gagné 40.859,50€. Son collègue wallon le Dr Le Coq vit dans une région où le RMI n’est que de 15.736 euros. Ce qui fait un revenu de 36.192,8€. Leur collègue bruxellois, le Dr Zinnequin n’a gagné que 30.167,6€ dans une région où le RMI atteint à peine 13.312€. Bruxelles et la Wallonie enregistrent par contre les plus importantes progressions avec respectivement 8,5% et 14,7%. Il s’agit ici de chiffres annuels.
Les spécialistes font beaucoup mieux dans l’ensemble. Au niveau national, leur revenu est de 101.571,1€, en Flandre de 108.366,5€, en Wallonie de 95.989,6€ et à Bruxelles de 81.203,2€.
il s’agit de données fournies par l’INAMI qui ne dispose toujours pas du nombre précis de médecins qui travaillent encore effectivement. J’avais déjà publié une colonne en 2009 à propos du manqué à gagner des médecins. Tant l’INAMI que le Dr Marc Moens, à l’époque patron du BVAS-ABSyM, se sont jétés l’un et l’autre sur leur plume pour rectifier l’une et l’autre chose. La Ministre Laurette Onkelinx avait reconnu qu’il n’y avait que 9.259 généralistes « actifs ».
Le vice-président sortant du BVAS-ABSyM, le Dr Roland Lemye, nous avait d’ailleurs confié à l’époque qu’il n’y avait en fait que 6.000 généralistes actifs. Et le Dr Marc Moens avait calculé que le généraliste moyen avait gagné exactement 49.807€ en 2009. 
En d’autres mots : Luc Van Gorp nous raconte des balivernes. Vous n’êtes pas aussi riches qu’il ne le pense. Nous pouvons en reparler, à l’occasion.

Marc van Impe

Source : MediQuality

09:14 Gepost door Marc van Impe | Permalink | Commentaren (0)

30 maart 2016

Hoe moet het verder?

Sinds dinsdag 22 maart is het leven anders. Hoe moet het nu verder? Na de multinationals, de internationale instellingen, de drugsmaffia heeft nu ook islamitische internationale de unieke positie van België ontdekt. België is een internationale draaischijf, hier worden deals beklonken, plannen beraamd, conflicten uitgevochten.

Het maakt ons angstig. Die angst moeten we zijn loop laten. Pas daarna kunnen we weer kalm worden en die angst weg redeneren. Wie oproept om kalm te blijven doet het in werkelijkheid in zijn broek en loopt fluitend in het donker. Wie in tijden van gevaar niet angstig is lijdt aan een tekort aan adrenaline en neemt onverantwoorde risico's. Angst is echter geen paniek, paniek leidt tot een psychose. Een psychose houdt in dat men gaat hallucineren, dat men dingen ziet, hoort, ruikt of voelt die er niet zijn of dat men aan wanen gaat lijden en overtuigd raakt van dingen die niet  werkelijk zo zijn. Wie psychotisch wordt, wordt de gelijke van de terrorist, die heeft het contact met de realiteit verloren. Zijn gevoelens zijn niet echt, zijn gedrag gestoord, zijn denken verward. 

Psychotische mensen ervaren de wereld als vreemd, overweldigend en angstaanjagend.  Dat is precies wat de terrorist wil.

Ik had het in mijn vorige column over het verdriet van België. Dat is reëel, dat moet je toelaten. In dat kader past de nationale rouw. Dat is geen symbool maar een echte behoefte. Het land gaat in 'lockdown'. De vlaggen halfstok. De emoties mogen de vrije loop krijgen. Juncker die Michel omhelst op het Beursplein, krijttekeningen op het asfalt, theelichtjes, knuffelberen, bloemen, een vriend die vanuit het buitenland belt. Maar ook cartoons, Whatsapp-beelden van dappere poezen, een pak friet, monumenten die verlicht worden in nationale kleuren. Merci, kunnen zeggen aan de buurlanden voor de sympathieke geste.

En dan is het tijd dat we goed brainstormen hoe we ons het beste kunnen beschermen tegen dit gevaar. Dat  betekent dat we ook ongemakkelijke vragen moeten durven stellen. We moeten grenzen stellen aan wat we nog aanvaardbaar gedrag vinden: we moeten opnieuw discipline eisen, we moeten ophouden met sympathie te kopen uit politiek winstbejag. We moeten engagement eisen van wie hier een opleiding volgt. Vanaf de kleuterklas tot de masteropleiding. We moeten niet alleen kwaliteit eisen maar die zelf ook bieden.

Willen we meer veiligheid dan zullen we bepaalde vrijheden moeten opgeven. Daarover is meer dan een politiek debat nodig. Het gevaar bestaat immers dat bepaalde politici en delen van het ambtenarenapparaat hier een kans zien om hun belangen veilig te stellen, of zelfs uit te breiden. De Amerikaanse patriot act is een voorbeeld hoe het niet moet.  Het leger heeft deze aanslagen niet kunnen verhinderen, maar daaruit concluderen dat hun aanwezigheid in het straatbeeld niet nuttig  is, is een perfide gedachte.

De liefde moet ook van twee kanten komen:  de moslimgemeenschap moet zijn verantwoordelijkheid opnemen en aan zelfonderzoek doen. Hoe je het ook draait of keert, de leiders van de moslimgemeenschap moeten beseffen dat zij de eerste is die de veiligheidsdiensten kan helpen om de elementen en netwerken aan te duiden die degenen beschermen die ons allen naar het leven staan.

Ze moet erkennen dat de verwevenheid van zwaar banditisme en radicalisme een sluipend gif is dat ook hen de das zal om doen. Bij de arrestatie van Salah Abdeslam waren er zo'n tweehonderd moslim jongeren die met stenen en flessen naar de politie gooiden. Die feiten werden- in naam van de politieke correctheid van flinks- uit de pers gehouden. Dat het vier maanden duurt om één internationaal gezochte verdachte op te sporen, terwijl die in ons land, in Schaarbeek, in Vorst en in Molenbeek pizza bestelt, dan is het duidelijk dat de moslimgemeenschap waar een prille kus tussen tieners in het donker direct een publiek schandaal is, ernstig tekort schiet. Ik lees in een zich progressief noemend dagblad dat een "derde weg" mogelijk moet zijn tussen het stigmatiseren en criminaliseren van alle moslims en de stelling dat de islam er niks mee te maken heeft. 

Na 22.03.16 is er veel werk aan de winkel. Ik geloof echt dat het zo verder moet.

Marc van Impe

 

Bron: MediQuality

11:11 Gepost door Marc van Impe | Permalink | Commentaren (0)

29 maart 2016

Volgens CM verdient de huisarts 16.000 € per maand


Goed nieuws! Als Luc Van Gorp, de voorzitter van de Christelijke Mutualiteit, het bij het rechte eind heeft verdient u als huisarts veel meer dan u denkt. Van Gorp gaat het debat niet uit de weg, zegt hij zelf. Citaat: ‘Ik wil praten over een redelijk honorarium voor artsen. Vorige week las ik in de krant dat de Belgische huisartsen de hardste werkers van Europa zijn: ze werken gemiddeld 51 uur per week, en ze zien vier patiënten per uur. Telt u even mee: een bezoek aan de huisarts kost ongeveer 20 euro. Ze verdienen dus gemiddeld viermaal 51 keer 20 euro, en dat maal vier, want er zijn vier weken in een maand. Dat levert de gemiddelde huisarts een maandelijkse bruto-ontvangst op van goed 16.000 euro – en dan heb ik het over huisartsen, niet over specialisten. Hallo? Mag er daarover ook eens gepraat worden? Want al dat geld wordt betaald door de overheid en de patiënten.’
Van Gorp vergist zich. De gemiddelde huisarts verdient geen 16.000 € . Hier begaat de CM-voorzitter een denkfout. Geen enkele huisarts ziet gedurende 51 uur per week  patiënten per uur.  Om te beginnen wordt minstens een derde tot de helft van die tijd besteed aan de waanzinnige administratieve verplichtingen waarmee het Riziv én de ziekenfondsen de artsen en dan vooral de huisartsen teisteren. Ik citeer mijn  vriend de huisarts: “Zo’n 25 jaar geleden was ik voor 90 procent van mijn tijd bezig met patiënten. Consultatie, huisbezoeken, een middag in de home, kinderwelzijn, om het even. De tijd vloog voorbij. Ik had nauwelijks de tijd om getrouwd te raken en kinderen te maken. Grapje natuurlijk. Ik had lol in mijn vak. Ondertussen werk ik nog amper de helft van de tijd met mijn patiënten. De rest van mijn energie gaat naar administratie, attesten, aanvragen voor goedkeuringen, statistiekjes invullen,  ik schrijf geen brieven aan collega’s meer maar verzuip in de  e-mail, moet me door nieuwe richtlijnen en profielaanwijzingen worstelen, bijscholingen volgen en het ergste is dat ik dan ook nog eens moet horen dat ik eigenlijk niet goed bezig ben.” Mijn vriend heeft dan nog een goed lopende praktijk. Er zijn heel wat huisartspraktijken waar de huisarts niet aan 240 consultaties per week komt.
Luc Van Gorp mocht zijn waarheid kwijt in Knack Magazine van 23 maart. Collega Walter Pauli had zijn interview blijkbaar niet goed voorbereid of hij vond het niet nodig om een correctie aan te brengen. daarom doen wij het hier.
Uit het Panorama de la Santé van de OESO dat in november vorig jaar gepubliceerd werd, blijkt dat het gemiddelde inkomen van de huisarts in ons land 2.3 maal het modale inkomen van de doorsnee Belg (MBI) bedraagt. De gemiddelde specialist daarentegen –alle disciplines bij elkaar gerekend- verdient 6.1 maal het MBI. Hoeveel betekent dat nu in mensentaal? Het netto belastbaar inkomen in België bedroeg in 2012 gemiddeld 16.651 euro, zo blijkt uit de jongste statistieken van de Federale Overheidsdienst Economie. Dat betekent dus dat huisarts Doorsnee 38.297,3 € netto belastbaar in 2012 zou verdiend hebben. Splitsen we dit echter uit naar de regio’s dan zien we dat in de rijkste regio Vlaanderen een MBI heeft van 17.765 euro. Wat maakt dat de Vlaamse huisarts dr. De Leeuw 40.859,5€ verdiende. Zijn Waalse collega dr. Le Coq woont een regio met een MBI van 15.736 euro. Dat klokt af op 36.192,8€. Hun Brusselse collega Dr. Zinnequin verdiende in een gewest dat amper 13.312 euro MBI scoort, slechts 30.617,6€. Brussel en Wallonië gaan er wel het sterkst op vooruit met respectievelijk 8,5% en 14,7%. Dit zijn cijfers per jaar.
De specialisten zijn doorsnee veel beter af. Nationaal verdienden ze gemiddeld 101.571,1€, in Vlaanderen is dat 108.366,5€, in Wallonië 95.989,6€, en in Brussel is dat 81.203,2€.
Dit zijn data aangeleverd door het RIZIV en dat beschikt nog altijd niet over het exact aantal artsen dat effectief werkt. In 2009 publiceerde ik al eens de  inkomensschaden voor artsen. Zowel RIZIV als toenmalig BVAS-voorzitter dr. Marc Moens kropen in hun pen om één en ander recht te zetten. Minister Onkelinx gaf toen toe er slechts 9.259 “actieve” huisartsen waren. Afscheidnemend BVAS-ondervoorzitter dr. Roland Lemye wist ons toen overigens te vertellen dat er in feite slechts 6000 huisartsen actief zijn. Dr. Marc Moens berekende toen dat de doorsnee huisarts in 2009 exact 49.807 € verdient had.
Met andere woorden: Luc Van Gorp kletst helaas uit zijn nek. U bent niet zo rijk als hij denkt. Daar mag ook eens over gepraat worden.
 
Marc van Impe

Bron: MediQuality

16:40 Gepost door Marc van Impe | Permalink | Commentaren (0)