15 december 2015

Nog slechts 1 € remgeld bij de kapper

Aan het tafeltje naast bij in de brasserie zitten twee dames op leeftijd, zoals dat deftig heet. Goud aan de vingers, een pareltje om de hals, aan de ene pols een bescheiden dure horloge, aan de andere een gevlochten armbandje. “Ik betaal nu nog één euro bij mijn docteur,” zegt de ene vrouw, “dat scheelt, wat dacht je. En bij de apotheker haal ik alleen nog generiekskes.” “Ja,” zegt de andere terwijl ze een zaadje kardemom uit haar gin vist, “een mens moet wat over hebben voor zijn gezondheid.”


Ze dragen allebei slechts één trouwring zie ik. Ze spelen dus nog niet op weduwschap. "Bij de coiffeur wordt het er ook niet goedkoper op," repliceert de eerste dame, "voor een complet vraagt die nu 150 €." "Maar daar krijg je dan wel een gratis latte," zegt de ander minzaam. "En Aisha masseert je schedel zo zalig. Een schat van een kind." De beide dames zijn het volmondig eens. Ik hoor ook nog dat de kapper een nieuwe Cayenne heeft gekocht en zijn vakantie in Turkije heeft afgezegd. Zijn vriend is er het hart van in. En Chantal haar man is op het einde. Ze heeft er de laatste jaren veel mee afgezien.


De zon breekt door en dus besluiten ze maar eens op te stappen. "Hebben jullie al een witte kassa," vraag ik de ober. Hij lacht schalks en zegt iets van na 1 januari. "Maar daar zullen ze wel weer iets op vinden." En dan zonder overgang: "Ze zouden eens een witte kassa bij de coiffeurs moeten zetten. Die mannen scheppen geld, en nooit krijg je een reçuutje." Aan hem zullen ze weinig verdienen bedenk ik als ik zijn kale bolle hoofd bekijk. "En uw madame, die verdient toch ook niets meer in 't zwart? De eerlijke mens die hard werkt en zijn brood probeert te verdienen, die stropen ze." Die boodschap moet ik de geleerde vrouw overbrengen.


Om halfzes heb ik een afspraak met mijn  oude collega l'incorruptible die nu zijn dagen doorbrengt op het ministeriële pluche en een gat van 3 miljard moet dichtrijden. Ik weet gelijk waarmee ik van wal kan steken. Eén euro remgeld bij de kapper! Opbrengst gegarandeerd. En een mooie opdracht voor de ziekenfondsen bovendien. Een kleine aanpassing in het computerprogramma en het is gepiept. Is een beurt bij Figaro niet evengoed wellness als een middag in de sportclub, de sauna of bij de mindfulness?


Ik heb er ineens weer zin in. Daarop neem ik mijn hoed en stap de wereld in.


Marc van Impe

 

Bron: MediQuality

14:25 Gepost door Marc van Impe | Permalink | Commentaren (0)

De commentaren zijn gesloten.