09 december 2015

Tekort aan huisartsen: "Groeten uit de medische woestijn"

In mijn dorp aan de rivier heeft mijn buurman een bijzonder bijstandsverzekering genomen. Zijn vrouw is zwanger en het belooft geen simpele bevalling te worden. Omdat ze geen enkel risico willen lopen hebben ze de garantie gekocht dat in geval van nood een helikopter hen komt ophalen en naar een Brussels ziekenhuis brengt. In de lokale huisarts heeft mijn buurman geen vertrouwen. Die woont meer dan tien kilometer uit de buurt, is een hartstochtelijk jager en spendeert graag een paar uren aan de toog van de lokale kroeg. Mijn dorp is niet het enige dorp dat een tekort heeft aan huisartsen.
Wie zich hier wil vestigen als jonge Waalse arts heeft het niet zo maar voor elkaar. Niet alleen ontbreekt elke ondersteunende infrastructuur, er is geen thuisverpleging in deze buurt, geen apotheek, geen kinesist maar eigenaardig genoeg wel een podoloog. Dat laatste kan verklaard worden door de massale aanwezigheid van de wandelaars die hier, in het weekend, de evers en reeën de stuipen op het lijf komen jagen.
Al geeft de overheid 20.000 euro premie om een jonge arts ertoe te overhalen zich hier te vestigen, het is allemaal boter aan de galg. Nochtans  is het aantal huisartsen dat zich wil vestigen in een gebied met een tekort aan huisartsen sinds de premie ingevoerd werd, van 86 naar 195 gestegen. Maar dan niet hier.
Officieel is er echter niets aan de hand. Tik op de website van de SSMG de zoekterm désert médical in, en je krijgt één artikel uit Le Figaro over patiëntbewaking op afstand. Dan is Domus Medica een stuk directer: van de 589 Belgische gemeenten kampen 300 gemeenten effectief met een tekort aan huisartsen, luidt het daar.
De meest voor de hand liggende reden is dat de oude huisartsen ermee ophouden. En dat aantal uittreders dreigt het komende jaar flink toe te nemen. De oudste generatie huisartsen is de regelneverij van het Riziv en de ziekenfondsen meer dan zat. Omdat een oudere huisarts meestal ook oudere patiënten heeft waarvoor bijzondere medicatie moet voorgeschreven worden, moeten er ook meer aanvragen ingediend worden, vaak opnieuw ingediend,  omdat er een woordje ontbreekt of … omdat men niet een pen met de juiste kleur gebruikt heeft.
Komt daar de ergernis bij rond de verplichte derde betaler regeling, de talloze certificaten die afgeleverd moeten worden en de toenemende problemen met veeleisende patiënten die hun beter weten van het Internet halen, niet aarzelen in discussie te gaan, vaak radicale eisen stellen en het gebrek aan respect voor de dorpsarts. En als klap op de vuurpijl neemt de intrusie in hun familieleven jaar na jaar toe. Een dokter in de stad leeft redelijk anoniem en afgeschermd. Een ziekenhuisarts is voor de patiënt onbereikbaar als hij zijn consultatie gesloten heeft.
Maar een dorpsarts woont in een gemeenschap waar hij van uur tot uur kan gevolgd worden, waar de sociale controle groot is en waar zieken of hun familieleden niet aarzelen om 's avonds laat aan te bellen of de dokter vragen langs te komen. 
Een paar jaar terug vestigde een jonge arts uit Luik zich in deze prachtige uithoek van België. Hij en zijn vriendin zouden het hier maken. De plannen waren groots. De verwachtingen gespannen. Dat is nu allemaal verleden tijd. De lokale bevolking dronk liever een glas met de oude huisarts die ware consultaties aan de toog gaf, de patiënten in het weekend waren extreem veeleisend en de pathologie was stereotiep en banaal.
En hier in de bocht van de rivier moet je minstens vier talen machtig zijn, wil je je patiënten begrijpen. En dan heb ik het niet over de West-Vlaamse en Waaslandse dialecten. Hij is gillend weggelopen. Zijn huis staat te koop. De verwoestijning neemt dus gestaag toe. Gelukkig heb ik mijn lijfarts altijd bij mij.

Marc van Impe

Bron: MediQuality

18:12 Gepost door Marc van Impe | Permalink | Commentaren (1)

Commentaren

hier in deurne, district van antwerpen, is er ook een tekort. mijn huisartse is verhuisd naar een praktijk voor drie dokters. helaas vindt zij geen artsen die zich hier willen vestigen. apotheken daarentegen in overvloed. en daar staat altijd volk. belgië is een ziek land denk ik.

Gepost door: hilde maes | 09 december 2015

Reageren op dit commentaar

De commentaren zijn gesloten.