08 december 2015

Waarom ik geen 18 mag worden

Ik voer mijn kleindochter naar de balletles. Louise is een kind dat minuten lang kan nadenken. Zonder een woord te zeggen. Wat lang is voor een vijfjarige op de achterbank van een auto in de regen. Dan vraagt ze: “Opa, hoe oud wil jij worden?” De weg is glad en verraderlijk, de kinderkopjes blinken in de waterzon. Interessante vraag en ik heb een uur de tijd om een antwoord te verzinnen.
Gemiddeld bedroeg de levensverwachting in 2013 80,47 jaar. Na een lichte terugval in 2012 is de levensverwachting dus opnieuw lichtjes gestegen met 80 dagen. Waarom dat zo is weet geen enkele wetenschapper.  Misschien wel omdat we massaal van de voedselpiramide afgestapt zijn en nu weer vrolijk vet vlees mogen eten met een goed glas wijn erbij.
Belangrijker vind ik dat de kloof tussen vrouwen en mannen verder verkleint. Vrouwen kijken nu aan tegen een gemiddelde levensverwachting van 82,93 jaar tegenover 77,94 jaar voor mannen. Mannen die nu geboren worden, kunnen rekenen op 119 dagen langer leven dan in 2012 en voor vrouwen bedraagt die stijging 36 dagen.
Lang leven is in ons land uiteraard ook een communautaire kwestie. Ik weet dat het niet rechtvaardig is, maar net zoals de vorige jaren hebben Vlamingen de beste vooruitzichten met een gemiddelde levensduur van 81,30 jaar. Op een jaar tijd is dat een toename van 73 dagen meer dan in 2012.
De Brusselaars halen gemiddeld 80,42 jaar, wat een bijna een half jaar extra betekent. In Wallonië bedraagt die levensverwachting gemiddeld 78,97 jaar, maar ook daar is er een stijging met 64 dagen tegenover 2012.
Op het provinciale niveau leven mensen in Vlaams-Brabant (81,63 jaar) gemiddeld langer dan die in Limburg (81,44 jaar) en Waals-Brabant (81,19 jaar). Luxemburg (78,76 jaar), Namen (78,65 jaar) en Henegouwen (78,05 jaar) scoren onder het nationale gemiddelde.
Hoe zuidelijker men gaat in West-Europa,  des te korter de levensduur. In Nederland leven vrouwen 83, 29 jaar en mannen halen 79,87.
Terwijl de pianiste een polka inzet, zit ik in een lege bar van het cultureel centrum te bedenken wat dat dan wel mag betekenen. Want al die extra tijd komt ook met zijn gebreken en ongemakken. Uiteraard zijn er nu meer hulpmiddelen, zoals een kunstheup op maat en op kosten van het ziekenfonds maar echt zoals vroeger wordt het nooit meer.
Van de bijna 7 levensjaren die mannen de voorbije decennia gewonnen hebben voelen ze zich maar 4 jaar fysiek fit. Dat betekent dus 3 jaar sukkelen. Bij vrouwen zijn de vooruitzichten nog slechter. Van de 4 jaren die ze wonnen,  voelen ze zich maar 1 jaar echt gezond. En het aantal slechte jaren is bij mannen opgelopen tot 15 en bij vrouwen tot 20. Ouder worden is één zaak, niet kwakkelen is de kwestie!
De medische zorg kan dan wel mijn leven verlengen, maar dat garandeert geen ziekte- of klachtenvrije jaren.
In termen die economisten graag gebruiken betekent dit dat we voor een explosie van zorgkosten staan. Goed nieuws voor de huisartsen, de ziekenhuisbeheerders en de apothekers, maar slecht nieuws voor de minister van begroting. Want uit cijfers uit de VS blijkt dat de landen met de hoogste uitgaven voor de zorg er het slechtst in slagen om de kwaliteit van het leven navenant op te rekken.
Het best scoren ontwikkelingslanden waar betere zorg altijd betere levenskwaliteit betekent. Zij hebben nu eenmaal malaria, bilharziose en andere enge ziektes uit te roeien. Wij hebben hoogstens aids.
Ik weet het, het zijn geen bedenkingen voor een woensdagnamiddag tussen twee en drie.
"Ik wil 18 worden," antwoord ik mijn kleindochter. 18 is voor haar een magisch getal. Want dan wordt ze prinses. "Maar opa," zegt ze, "dat mag je niet meer. Daarvoor ben je te oud." Ook logisch nagedacht.

Marc van Impe

Bron: MediQuality

18:03 Gepost door Marc van Impe | Permalink | Commentaren (0)

De commentaren zijn gesloten.