12 november 2015

Een nekslag van de verzekering

Een huisarts mailt me het verhaal van een van zijn patiënten die door haar verzekeringsmaatschappij in de kou gezet wordt. Het gaat om een dame die ten gevolge van een zwaar verkeersongeval een whiplash opliep en die sindsdien haar normale beroep niet meer kan uitoefenen. De verzekeringsmaatschappij betwist het ongeval en noch zijn gevolgen, maar argumenteert dat het hier gaat om een letsel dat aanwezig was maar niet als dusdanig herkend voor het ongeval. En als het gaat om het bepalen van de lichamelijke schade weigert de door haar aangeduide expert, neuroloog T. uit T. de door de huisarts voorgestelde diagnostische test, met name het Quantitative EEG, dat volgens hem enkel aangewezen is bij psychiatrische aandoeningen. “In België wordt dit onderzoek niet terugbetaald door RIZIV voor neurologische indicaties,” aldus de verzekeringsmaatschappij, “wegens niet valide genoeg. Het wordt enkel als technisch onderzoek in psychiatrische indicaties terugbetaald. Betrokkene laat uitschijnen dat dit onderzoek een nieuw, veelbelovend, heel accuraat onderzoek is, dat eventuele kleine traumatische letsels in de hersenen (axonal injury) zeer zeker in het licht kan stellen, en dat hierdoor het causaal verband met haar trauma ontegensprekelijk kan aangetoond worden. In werkelijkheid gebiedt intellectuele eerlijkheid ons dat dit onderzoek een tweederangsonderzoek is, inferieur aan beeldvorming en neuropsychologische testen,en dat uit afwijkingen op dit onderzoek geen waardevolle conclusies getrokken mogen/kunnen worden wat betreft fijne letsels en nog minder naar een eventuele causaliteit met een trauma.”
Dit standpunt wordt door verschillende experten formeel tegengesproken. Een q EEG is geen ‘experimentele techniek'. Wat betreft de gebruikte q EEG bronlokalisatie methode (‘LORETA') zijn er momenteel reeds vele honderden wetenschappelijke artikels gepubliceerd die het gebruik maken van deze methode positief evalueren. Maar dat een arts in opdracht van een verzekeringsmaatschappij hardnekkig blijft volhouden dat onderzoek niet vallabel is en daarvoor oneigenlijke argumenten aanhaalt is lang geen uitzondering. Een specialist in hersenonderzoek schrijft in deze: "Helaas zijn de bevindingen van Dr. T. gebaseerd op verouderde principes en staan zij haaks op de mogelijkheden anno 2015. De  basis van het EEG onderzoek werd in de jaren 20 vastgelegd. Hans Berger nam het eerste eeg af in 1924. Gelukkig evolueren dingen, In de geneeskunde is 10 jaar een eeuwigheid, dankzij nieuwe technologie. Het q EEG is een even waardevolle tool (én goedkoper) als een fMRI, bewijs daarvan zijn de diverse studies die met q EEG en fMRI werden uitgevoerd waarbij dezelfde hersengebieden en functionele netwerken worden aangetoond. ( De Ridder D, Theta-gamma dysrhythmia and auditory phantom perception Case report, 2011). q EEG wordt wel degelijk als een waardevolle tool in de neurofysiologie beschouwd.
Door middel van source localization kan de elektrische activiteit van diepere hersenregio's, zoals de Hippocampus, de Cingulate cortex, … wel worden opgemeten (LORETA en sLORETA). Artefacten zoals spierspanning, oogbewegingen, … kan perfect worden gefilterd en heel fijn worden verwijderd zonder dat dit de gemeten hersenactiviteit beïnvloed, een perfect instrument hiervoor is het computer programma ‘ICON' (van Marco Congedo) en is gratis te downloaden via internet. Het q EEG laat toe het EEG van de patiënt te vergelijken met normgroepen gebaseerd op leeftijd en geslacht!
Een q EEG is niet inferieur aan neuropsychologische testen maar kan een perfect aanvullende meerwaarde betekenen. Je kan koorts voelen met de rug van de hand, maar met een thermometer kan je de temperatuur meten. Het is niet te begrijpen dat het q EEG, waarover voldoende wetenschappelijk studiemateriaal is verschenen (www.pubmed.com) nog steeds wordt afgedaan als nonsens. Om functionele schade vast te stellen is het kijken naar anatomische structuren alleen onvoldoende. Wanneer een computerprogramma blokkeert ga je niet naar het toetsenbord kijken, maar analyseer je het programma zelf. Het q EEG bekijkt het programma, de MRI bekijkt de hardware en neuropsychologische testen bekijken hoe het programma werkt.
Wat echter veel erger is, is het feit dat q EEG is in België sinds november 2012 door het RIZIV erkend, in tegenstelling tot de meeste Europese landen.
Patiënte schreef het Riziv aan en stelde de vraag of het juist is als de gerechtsdeskundige beweert dat het q EEG door het RIZIV alleen erkend wordt  voor  psychiatrische aandoeningen.
Het antwoord van Ri De Ridder, directeur-generaal bij het Riziv is duidelijk:
"De nomenclatuur van de geneeskundige verstrekking voorziet in artikel 20 f) ter, "de verstrekkingen die tot de bekwaming van het specialisme psychiatrie behoren" een verstrekking voor q EEG: begeleid van een aantal toepassingsregels.

In dit geval voorziet de verzekering alleen een terugbetaling indien het onderzoek uitgevoerd wordt door een psychiater. Het bleek namelijk dat andere artsen-specialisten deze q EEG's niet uitvoeren en hiervoor niet zijn uitgerust. De experten die hierover geraadpleegd werden stelden verder dat het complexe technieken zijn die veel tijd vergen, waarvoor het juiste materiaal en de nodige specifieke opleiding en kennis noodzakelijk is, en die dan ook maar door een beperkt aantal psychiaters kunnen uitgevoerd worden. Noch de omschrijving , noch de toepassingsregels vermelden een beperking tot een welbepaalde soort (psychiatrische of neurologische) pathologie.
De q EEG zal dus vergoed worden voor elke onderliggende pathologie waarover de voorschrijver via een precieze klinische vraag  in zijn voorschrift, door dit onderzoek  tot een duidelijker  inzicht  wil komen."
Het is niet de eerste maal dat ik moet meemaken dat een verzekeringsmaatschappij bewust verouderde wetenschappelijke literatuur gebruikt voor haar argumentatie, zegt de huisarts, maar dat ze het Riziv impliciet verkeerd citeert heb ik nog nooit gezien.
Ondertussen wacht de patiënte op de uitspraak van de rechtbank.
 
Marc van Impe

Bron: MediQuality

10:11 Gepost door Marc van Impe | Permalink | Commentaren (1)

Commentaren

Ik werk ondertussen ruim dertig jaar in de zorgverlening, en ik vraag me zo af: is het puur toeval dat van alle gespecialiseerde artsen die naar verzekeringen getrokken zijn, er geen enkele bijzat met de minste motivatie, verantwoordelijkheidszin of empathisch vermogen om zijn beroep ook effectief uit te oefenen? Is het toeval dat het stuk voor stuk types waren waarbij iedereen opgelucht ademhaalde bij hun vertrek uit de kliniek? Don't think so.
En het is al zeker geen toeval dat veel artsen die voor de verzekeringen werken, net als hun juridische adviseurs, reeds op hun vijftigste gaan rentenieren.Daar zorgen niet alleen de polis-inkomsten voor,maar ook en vooral de enorme ten onrechte niet-uitgekeerde bedragen.

Gepost door: Michel Jacobs | 12 november 2015

Reageren op dit commentaar

De commentaren zijn gesloten.