12 oktober 2015

Mindful afwassen helpt

Ik sta in de keuken en de stress giert door mijn aderen. Ik heb een theekopje op het aanrecht laten vallen en het oor is er afgebroken. Niks aan de hand, zegt mijn vriend de huisarts die als behulpzame logé afdroogt en hij gooit een volgend kopje over zijn schouder. “Kopjes zat,” lacht hij. Nu ik verhuisd ben staan de dozen serviesstuks inderdaad opgestapeld in de garage. Maar dit is een erfstuk. Van de geleerde vrouw.
Een VilleroyBoch die twee wereldoorlogen overleefd heeft en met een lichtbruine craquelé aan de rand. Dit wordt streng aankijken, lange stilte, een vraag waar ik voor een keer geen antwoord op heb en een cadeautje om het goed te maken. De vaat doen is één van de meest gehate huishoudelijke klusjes, beweert de krant, en toch schuilt hier een ware mentale opknapper. De afwas doen was nog niet eerder zo aantrekkelijk. Het zal wel. Een van de mooiste uitvindingen van de mens na de onbetaalbaarheid van inwonend huispersoneel blijft voor mij de vaatwasmachine.
Ik mag me niet voorstellen dat na een hele dag nadenken, naar het plafond staren –wat ook werken is-, een boek en een krant lezen en één pietepeuterig stukje schrijven, gevolgd door een snelle run naar de winkel, het huis op orde zetten tegen de geleerde vrouw afgepeigerd van haar consultaties terugkomt, een gin tonic maken, vervolgens een plat du jour, dat ik na dat alles óók nog even de afwas moet wegwerken.
Bij de Florida State University waar ene professor Alia Canto hoog oploopt met mindfulness hebben ze onderzocht of  schotels wassen gebruikt kan worden als contemplatieve praktijk- en meditatieve methode om te focussen op het moment zelf en de op de emoties en gedachten die op dat ogenblik door ons hoofd schieten. Ik wil het niet gedaan hebben, dat focussen bedoel ik. Ik gebruik afwassen ombij te praten, ruzie te maken, een liefdesspel in te zetten –als het 's avonds laat is en de gasten zijn vertrokken-, of om op mijn eentje een laatste glas wijn te drinken en een thema voor een stuk te verzinnen. In het vakblad Mindfulness,schrijven ze uiteraard dat de methode uitermate geschikt is. Tenslotte – ik heb het al geschreven werd mindfulness ontwikkeld voor de training van kamikazepiloten- had u dus iets anders gedacht?
Maar liefst 51 studenten werden aan de vaat gezet. Voor ze aan de taak begonnen echter, kregen ze een document te lezen. De ene groep kreeg een geschrift met tips over hoe zo snel en effectief mogelijk af te wassen, de andere groep kreeg een manifest onder ogen dat geschreven was door een boeddhistische dichtende monnik. Achteraf  rapporteerde 27 procent een afname van hun nervositeit, terwijl 25 procent inspiratie voelde opkomen. De controlegroep die niet mindful bezig was rapporteerde niets. Dat was dus de gezonde groep. Als je high wordt van Dash of Ecover dan scheelt er iets aan je olfactorisch systeem, zou mijn conclusie zijn. De studie vertelt niet of er ondertussen op koperen schalen getikt werd, wie er OHM riep, en of welke temperatuur het afwaswater had. Ik heb ook vragen bij de kwaliteit van de afwasbeurt. Ik herinner me uit mijn studententijd dat je in een door een student afgewassen soepbord, zeer eenvoudig nog een portie soep kon bereiden daar er gewoon heet water in te gieten.
Voor de gestresseerde geleerde vrouw is dit misschien nog een argument om haar aan het manueel  werk te zetten. De vaat is namelijk een krachtige ontspanningsoefening, het stond in onder meer de Wall Street Journal.
"Het lijkt erop dat dagelijkse bezigheden die benaderd worden met aandacht en bewustzijn de mindfulness verbeteren", vinden de onderzoekers. Ze stellen bovendien dat dezelfde instelling bij andere huishoudelijke taken een vergelijkbaar effect zal hebben.
Ik ben het daar volkomen bij eens en wil hier ter plekke direct gedurende een paar weken een test doen met andere huishoudelijke taken zoals stofzuigen, ramen lappen, badkamers ontharen en wassen en strijken. Ook de garage moet gepoetst en misschien krijg ik de buren zover dat ze ook een profteam willen helpen bij hun wetenschappelijk onderzoek. Bij de faculteit van mijn vriend aan la pretenziosa hebben ze mijn nummer. Uiteraard wil ik alleen met de grootste universiteit dit soort van onderzoek doen.

Eerst een probleempje oplossen: de Orval is op.  

  
http://news.fsu.edu/More-FSU-News/Chore-or-stress-relieve...   

Marc van Impe

Bron: MediQuality

19:22 Gepost door Marc van Impe | Permalink | Commentaren (0)

Regeert de minister of de ambtenaar ?

De regering is de vertaling van de democratie, maar de echte macht ligt bij de ambtenarij en die verwijdert zich meer en meer van de burger. De minister is het gezicht van het beleid en zijn ambt zet de krijtlijnen uit en tracht die ingevuld te krijgen. Maar de krijtjesdoos is in handen van de kaste der eeuwig vast benoemden die weet dat ministers komen en gaan maar de ambtenaar eeuwig blijft bestaan. En dat die niet verkozen noch gesanctioneerd kan worden, tenzij hij spreekwoordelijk vader en moeder vermoord heeft.

Wie dit verhaal sinds een halve eeuw volgt moet moeite doen om geen scepticus te worden en te blijven geloven in een democratisch proces dat zich stembusgang na stembusgang opnieuw uitvindt, met nieuwe moed herbegint en de kiezer dan ook nog de belofte durft te doen dat het met hen anders wordt.

Politici zijn de Scheutisten die tegen beter weten in de brousse intrekken, zichzelf de illusie wijsmaken dat ze een steen in de rivier kunnen verleggen, terwijl stroomopwaarts de lokale chefs die rücksichloss hun wingewest besturen, de stroom omgelegd hebben. Het zal de ambtenaren, want dat zijn die chefs, een zorg zijn wat de minister tegen de kiezers zullen zeggen. Dat een minister zegt dat hij niet verantwoordelijk is voor wat zijn ambtenaren uitspoken, zou in ieder land meteen tot ontslag leiden. Maar hier in dit land is dat niet mogelijk. Hier gijzelt de ambtenaar zijn minister. 

Ambtenaren spelen de rol van minister; de ministers dreigen te verworden tot  niet meer dan marionetten. Dat is volgens mij de 'tragedie van de Wetstraat'.  Zeker 85 procent van de ambtenarij trad in dienst onder een ander regime dat gedurende meer dan vijftig jaar Volksgezondheid bestuurde als een wingewest voor twee grote ziekenfondsen. De besluiten werden daar door  ambtenaren genomen die niets met de kiezers, laat staan met patiënten te maken hebben.

Daardoor groeide er een situatie van onvoldoende doorzichtigheid en zo krijg je minstens een schemersituatie. Het is niet dat de mensen slecht zijn; dit systeem zou in ieder land tot fraude leiden. In het begin van deze eeuw schreef de journalist Stefan Huysentruyt het boek De ambtenaar regeert niet langer het land. Paars-groen zou het primaat van de politiek herstellen, beweerde hij. Zelden was een vergissing zo grotesk. De ambtenarij zag waar de wind vandaan kwam en sloot een verbond met de academie, de leverancier van de zogenaamde onafhankelijk adviseurs. Ze heeft zich voorbereid.

Het resultaat zien we dezer dagen. Het is als zwemmen in drilpudding. Je beweegt maar raakt niet vooruit.  Er is één hoop: voor het eerst heeft Volksgezondheid een vakminister, die niet van enig cynisme gespeend is.

 

Marc van Impe

 

Bron: MediQuality

08:58 Gepost door Marc van Impe | Permalink | Commentaren (0)

10 oktober 2015

10€ eigen bijdrage per consultatie huisarts ? Niet zo'n gek idee, vindt men in Nederland

Terwijl hier de RDB met harde hand wordt ingevoerd, wil Nederland dat ruim ervaring heeft met dat systeem, daarvan af. Want de zorgkosten zijn in Nederland zo hoog omdat patiënten amper merken hoe duur behandelingen zijn. "Het is winkelen zonder kassa", zegt hoogleraar ziektekostenverzekering Wynand van de Ven. “Ik denk dat een eigen bijdrage van €10 voor de huisarts zou zorgen voor veel minder onnodige zorg.”

Professor Van de Ven is specialist in de  en was de afgelopen 25 jaar met zijn collega's van het instituut Beleid en Management in de Gezondheidszorg zeer nauw betrokken bij de ontwikkeling van het huidige Nederlandse zorgstelsel, dat hij één van de beste, zo niet het allerbeste van de wereld noemt. Maar om het echt goed te laten werken, moeten zowel artsen als patiënten beter geprikkeld krijgen om zuiniger te zijn. "Anders wordt de zorg op termijn onbetaalbaar, gezien alle nieuwe behandelingen en medicijnen die nu worden uitgevonden."

In Nederland besparen de verzekeraars  sinds 2006 via het preferentiebeleid voor geneesmiddelen. Daardoor wordt altijd voor een goedkoop en merkloos alternatief gekozen als dat voor handen is. De overheid probeerde tien jaar kosten van geneesmiddelen te drukken, maar kreeg dat niet voor elkaar. Sinds verzekeraars de levering van medicijnen aanbesteden, bespaart men jaarlijks €700 à 900 miljoen aan zorgkosten door dat preferentiebeleid.

Een andere manier waarmee veel geld is bespaard, is de verhoging van het eigen risico. Toen dat in 2013 steeg van €220 naar €350, zorgde dat voor een enorm remmend effect op onnodig zorggebruik. Dit heeft jaarlijks zo een paar procent aan zorgkosten gescheeld. "Er is vaak kritiek op dat hogere eigen risico," zegt Van de Ven, "maar ik kan me niet voorstellen dat mensen die écht ziek zijn, om zulke bedragen niet naar de dokter gaan." 

Van de Ven wil het eigen risico anders indelen. "Chronisch zieken die jaarlijks ongeveer €1000 aan zorgkosten maken kun je een eigen risico geven dat geldt bij zorgkosten tussen €1000 en €1500. Een ander idee is een eigen risico van €50 per zorggebruik. Zo word je acht keer geremd in zorggebruik, in plaats van dat je bij het eerste ziekenhuisbezoek in één keer door het eigen risico heen bent."

Maar klap op de vuurpijl is het idee om de invoering van een eigen bijdrage per huisartsbezoek in te stellen. "Ik denk dat een eigen bijdrage van €10 voor de huisarts zou zorgen voor veel minder onnodige zorg," zegt Van de Ven in De Telegraaf. "Dit scheelt veel geld. Per saldo verwacht ik geen negatieve gezondheidsgevolgen van zorg mijden hierdoor. Als je onnodig in het ziekenhuis komt, loop je juist grote kans er ziek te worden."

Marc van Impe

 


Bron: MediQuality

 

11:12 Gepost door Marc van Impe | Permalink | Commentaren (0)