29 mei 2015

Een rechtmatige vergoeding ?

“Holy Gorgonzola,” zegt mijn vriend de chirurg als we eindelijk weer eens aan de oevers van de rivier de toestand van de wereld kunnen bespreken. “Ik kreeg de schrik van mijn leven toen een van mijn patiënten die klaar lag voor een reisje naar propofolia me recht in de ogen keek en vroeg: ‘Ik hoor dat u in uw operatiekwartier 'Pet Sounds' speelt van 'The Beach Boys'. Uitstekende keuze, maar bent u zeker dat u uw bijdrage aan Sabam betaald hebt?'

Even heb  ik er aan gedacht om en stoemelings zijn fatsoensklier uit te snijden," zegt hij, "maar ik heb het erbij gelaten. Wat ons nu overkomt gaat me echt te ver." De vier plechtige communiemeisjes die het dorp in het bos rijk is, komen uit de kerk. Er waait nog een flard orgelmuziek buiten. Betaalt een pastoor ook Sabam, vraag ik me af.

Mijn vriend de huisarts werd een paar jaar geleden al met een ijverige Sabamcontroleur geconfronteerd. Hij draaide in zijn wachtzaal Ierse folkdeuntjes die hij met zijn band Kitty O'Shea's Lover had opgenomen. Zijn patiënten reageren verdeeld op die square dances.

De feldpolizei van de auteursrechtenmaatschappij werd getipt, kwam luisteren, kreeg er een oorontsteking van en stuurde hem een gepeperde rekening. En bij de tandarts, die al lang de lifestyle van een Belgian dentist heeft moeten opgeven, kwam een mystery shopper langs die niet alleen zijn tandplak vakkundig liet verwijderen maar in wederdienst de tandarts ook van enige overbodige euro's verloste. Een rechtmatige vergoeding die in een verkeerd keelgat sloeg.

Het ene absurde verhaal na het andere rolt over de tafel. Hoe een jeugdbeweging rechtmatig aangeslagen werd omdat de kinderen liedjes zongen rond het kampvuur. Hoe supporters van de voetbalclub 't Spek nu tijdens de pauze in stilte, zonder enige Laura Lynn, hun pintjes drinken. Waarom de omroeper in de wagen die voor de ronde van Veltem-Beisem uitrijdt nu tussen de dienstmededelingen door de paternoster bidt in plaats opgewekte deuntjes te draaien.

Dat er op muziek rechten moeten betaald worden, vinden we maar normaal. Daar is het gezelschap het over eens. Maar dat het op zo'n absurde manier moet gebeuren, dat is er over.

De dochter van de waard brengt nog een rondje. Gelukkig rust er op haar geen beeldrecht. Ongelovigen die we zijn profiteren wij van al het moois dat de natuur ons biedt. In een vroege cabriolet zingt Héloïse Létissier van Christine & the Queens: Ça ne tient pas debout, Le ciel coule sur mes mains...

 

Marc Van Impe

 

Bron: MediQuality

18:58 Gepost door Marc van Impe | Permalink | Commentaren (0)

26 mei 2015

Je privacy is van glas

Of er iets was dat hij over mij weten wou, vraag ik. De aangesprokene voelt zich betrapt, dat zie ik gelijk. Hij krijgt een kleur. We leven in interessante tijden. Als iemand mijn LinkedIn-account bekijkt, krijg ik gelijk een waarschuwing in mijn mailbox. Maar als iemand inzage wil krijgen in mijn medisch dossier, dan heb ik volgens de huidige regelgeving geen enkel toezicht, laat staan controle op wie er met mijn data aan de haal gaat. Er daar heb ik moeite mee.

De overheid is een goodwillcampagne begonnen om het delen van het GMD te promoten. Nu duidelijk is dat de patiënt en in het verlengde de door hem gevolmachtigde huisarts de eigenaar en respectievelijk de bewaker zijn van de persoonlijke gegevens, wil men kost wat kost vermijden  dat iemand officieel verzet gaat aantekenen tegen wat eufemistisch het delen van het medische en wetenschappelijke data heet.

Het weze duidelijk: aan een GMD hangen heel wat voordelen vast, maar het aantal risico's is minstens even groot. Dat het gedeeld EMD er komt, betwijfelt niemand. Maar dan liever niet op de manier die de overheid nu voor ogen heeft. De aanleiding tot dit stukje zijn twee berichten die ik de voorbije weken gemaild kreeg van huisartsen. Berichten die me danig verontrustten.

In het eerste geval betrof het een patiënte die na de plaatsing van een poortkatheter een bacteriële infectie had opgelopen en zich voor de verwijdering ervan tot een perifeer ziekenhuis wendde. Het medisch team ter plaatse permitteerde zich om het hele medisch dossier van de patiënte op te vragen – zonder dat zij noch haar huisarts daarvan in kennis werd gesteld - en waarop zij vervolgens een lading kritiek op de haar behandelende geneesheren te horen kreeg. De hematoloog had gewoon even gebeld met het ziekenhuis waar de poortkatheter oorspronkelijk geplaatst was en had het hele medische dossier doorgezonden gekregen.

In het tweede geval betrof het een patiënte die in een universitair ziekenhuis weigerde toestemming te geven om haar medische gegevens te delen. De behandelende arts dreigde daarop de behandeling te staken. Achteraf bleek dat haar dossier toch doorgeschoven was naar andere specialisten buiten het ziekenhuis.

Een derde reden was de uitzending van Panorama op de Vlaamse openbare omroep over de rol die onafhankelijke medische experten spelen en hun manier van werken. Ook zij kunnen desgewenst en meestal op eenvoudig verzoek toegang krijgen tot het medisch dossier. Dat heb ik aan den lijve mogen meemaken toen ik nog niet zolang geleden door mijn behandelende arts in een ander UZ gewaarschuwd werd dat ene dr. X inlichtingen over mij gevraagd had. Die arts werkt deeltijds als psychiater en klust dus bij voor een grote verzekeringsmaatschappij. In de uitzending werd gepleit voor een muur tussen verzekeringsgeneeskunde en de zorg.

Op dit ogenblik gaan die ongeoorloofde consultaties nog manueel. Binnenkort wordt elektronisch gluren mogelijk. Daarom zou het goed zijn dat de patiënt en indien gewenst zijn huisarts, een waarschuwing krijgen telkens iemand een dossier raadpleegt en dat de identiteit van de gluurder bekend is. Dan kan die minstens ter verantwoording geroepen worden.

Marc van Impe

 

Bron: MediQuality

16:25 Gepost door Marc van Impe | Permalink | Commentaren (0)

20 mei 2015

Diëten is slecht voor je gezondheid

Als we aankomen op het onderduikadres in de Ardennen, is één van de eerste dingen die we doen een goed glas streekbier drinken bij de vrienden van onze stamkroeg in het dorp aan het water. Voor we onze bestelling ontvangen, lees ik in een weekblad dat gezonde voeding het nieuwe geloof is geworden. Ik zeg dit al langer dan vandaag. Ik heb in mijn carrière zowat alle grillen, grappen en grollen van de voedingsdeskundigen mogen meemaken en kan me er niet meer aan ergeren noch zullen ze mij verbazen. Nutritionisten zijn de voorbije decennia hard bezig zichzelf ongeloofwaardig te maken.

Naast de obligate wondergranen, Andesbessen, paddenstoelen, gefermenteerde sappen, en andere biologische boerenkool die je onder de noemer dure maar onschadelijke grappen kan rangschikken, heb je de goeroes van de lactose- en glutenvrije voeding.

Dat legioen wordt aangevoerd door de bekende Amerikaanse wetenschapster Gwyneth Kate Paltrow die eerst Brad Pitt als studieobject koos, maar later haar aandacht richtte op ene Chris Martin en vooral bekend is omdat ze in enkele films met een foutloos Brits accent spreekt. Professor Paltrow schreef een eigen dieet bij elkaar en is een adept van de wonderdokter Alejandro Junger uit Santa Monica, die het detox-idee lanceerde.

In het kort: 21 dagen amandelmelk, heel wat probiotica, uiteraard geen koffie, alcohol, suiker, zout, vlees, vis noch zeevruchten en absoluut geen gluten noch lactose. En als kers op de taart regelmatig een vaginale stoomsessie. Thimothy Caulfield, professor gezondheidswetenschappen van de universiteit van Alberta nam de proef op de som. Zijn bevindingen na drie jaar onderzoek leest u in Is Gwyneth Paltrow Wrong About Everything?

Caulfield volgde zelf het detox-dieet en nam stalen van zijn feces voor en na de kuur. De culturen waren identiek. Een andere goeroe is David Perlmutter die brood, suiker en pasta in de ban doet en belooft dat na dertig dagen groenten, fruit en wél vlees en vet, je hersenen weer gezond zijn.

Moet ik daarom gezond eten afschrijven? Ik dacht het niet. Ik huldig de idee dat alleen wat sinds eeuwen bekend staat als gezond eten heilzaam is voor de mens. De basisproducten die we sinds jaar en dag tot ons nemen, in redelijke mate en liefst in goed gezelschap.

Het merkwaardige is ook dat ik geen enkele van deze goeroes ontmoet op congressen waar wel degelijk academisch onderzoek gepresenteerd wordt. Zo werd er vorige maand op de EB2015  in Boston een reeks onderzoeken voorgesteld over het verband tussen yoghurtconsumptie en gewichtscontrole.

Op de 3rd Global Summit on the Health Effects of Yogurt, onder de auspiciën van de American Society of Nutrition, presenteerden Dr. Jacqui Eales, van het  York Health Economics Consortium, YHEC), Professor Richard Atkinson, van het Virginia Obesity Research Institute, en Professor Angelo Tremblay van de Laval University in Quebec, de resultaten van hun onderzoeken. Yoghurt blijkt prima aan te sluiten bij een dagelijks gezond dieet. Het is goedkoop, overal verkrijgbaar en je hebt er geen ingewikkeld recept voor nodig om het klaar te maken.

Wat overigens ook gezegd kan worden van biergist, een natuurproduct bij uitstek. Met deze wetenschap in ons achterhoofd bestellen we een laatste rondje. Met zoals altijd en onvermijdelijk een groot bord friet, mét zout én pickles. Iedereen doet enthousiast mee, behalve onze huisarts die zich bekeerd heeft tot het cyclisme en dus alleen maar gezonde trage koolhydraten mag eten van zijn geloof. In de achtergrond klinkt een katholiek meisjeskoor. Ik hou het bij de wijsheid van Coldplay: Viva La Vida. Aan een vaginaal stoombad zijn we nog lang niet toe. Gelukkig maar.

Marc van Impe

 

Bron: MediQuality

07:45 Gepost door Marc van Impe | Permalink | Commentaren (0)