08 november 2014

Alterneuten kunnen best een voorbeeld nemen aan de Chinezen

De voorstanders van alternatieve geneeswijzen kunnen nog iets leren van de Chinezen. Nog niet zo lang geleden schreef de voorzitter van de Chinese vereniging voor Virologie, George Gao, dat het risico dat er opnieuw een influenzavirus van een kip overspringt op een mens en zo een mengvirus zou vormen dat verwoestend effect zou kunnen hebben, te groot is. Een zeer merkwaardig artikel dat in Science verscheen en in ons land onopgemerkt voorbij ging.

De Chinese hoge overheidsfunctionaris pleit zonder omwegen voor een sluiting van àlle lokale kippenmarkten. Hij erkent dat die kippenmarkt deel uitmaakt van de Chinese nationale identiteit, maar die moet wijken om het risico op een wereldwijde epidemie te voorkomen. Opmerkelijk is dat een ondemocratisch regime wetenschappelijke kennis respecteert en daar naar handelt. Dokter Gao is niet aan zijn proefstuk toe.

Dat blijkt uit een tweede nieuwsfeit, met name dat de Chinezen met alle macht van hun oude geneeskunde met zijn Chinese kruiden , placebo-effect-acupunctuur, neushoornpoeder, gemalen tijgerbotten en slangenjenever, af willen, terwijl een minister met kennis van zaken hier nog altijd een storm in een glas water kan veroorzaken als zij de mogelijkheid oppert om de homeopathie niet te verbieden maar niet langer te erkennen als deel van ons terugbetaalbaar zorgpakket.  Terwijl men in China de weg van de rede opmarcheert, wordt hoor ik hier op de radio een pleidooi voor de financiering van iets wat alleen in de geest van sommigen bestaat en waarvan de woordvoerder van de homeopaten volmondig erkent dat het nooit wetenschappelijk bewezen kan worden.

Dat het in het Verre Oosten nota bene volkssocialisten zijn die komaf maken met de voor-middeleeuwse gebruiken, is des te merkwaardiger, omdat het hier keer op keer socialistische ministers waren die de sjamanen van de eenentwintigste eeuw een erkenning gaven.

In datzelfde Science van 11 april 2014, een weekblad waarvan ik de regelmatige lectuur ten zeerste kan aanraden,- à rato van één stukje per dag voor het slapengaan-, deed hoofdredactrice Marcia McNutt, enthousiast verslag over haar ruim een uur durend gesprek met boerenzoon Li Keqiang, nu minister-president van 1.3 miljard Chinezen. Het gesprek ging over wetenschap, niet over politiek.

Ik heb in mijn niet onaardige carrière nog nooit een gesprek gehad met wetenschappelijke inhoud met een van onze voormalige ministers van Volksgezondheid. Die waren niet zozeer bezig met wat hun opdracht was maar met het mogelijke resultaat van de komende verkiezingen. Daarvoor werden dan wel weer de duurste goeroes ingehuurd. En als het dan toch eens een wetenschappelijke draai mocht krijgen dan was de psychoanalyticus van dienst niet ver uit de buurt. Het pleit voor de huidige minister dat ze daar op een radicale, Chinese manier komaf mee maakt.

Marc van Impe

 

Bron : MediQuality

11:55 Gepost door Marc van Impe | Permalink | Commentaren (0)

06 november 2014

Maggie in Wonderland

De verwachtingen voor de nieuwe minister van Volksgezondheid en Sociale Zaken waren groot, te groot zelfs...De tegenwerking die later mag verwacht worden, komt neer op het effect van een aangetrokken handrem op een achtcilinder op volle toeren. Zij die te veel hopen en zij die te veel afremmen, lijden allebei aan dezelfde kwaal: een slecht geheugen.

 "Het is een armzalig soort geheugen dat alleen maar achteruit werkt," zegt de White Queen in Alice in Wonderland. Zo'n geheugen is zwak en onbetrouwbaar. Het fluistert verzonnen herinneringen in, zodat het verleden voortdurend verandert. Maar wat gebeurt er met de toekomst als het verleden verandert?

Daarom zijn columnisten nodig. Wij zijn er om ethische én politieke vragen te stellen. Ik citeer in deze graag Juan Gabriel Vàsquez, auteur van het zopas verschenen De reputaties. Wij hebben een publieke rol omdat we de werkelijkheid vanuit een ethisch oogpunt bekijken, politici doen dat niet. Zij verengen debatten tot politieke discussies. En slechts zelden proberen ze de kwesties vanuit een menselijk standpunt te bekijken.

Welke levens ze daarbij verwoesten, wie ze benadelen met hun beslissingen, die vragen stellen ze zich niet. De nieuwe minister van V&SZ moet zich die vragen stellen. Zij is geen juriste die leeft van de abstractie die beweert een ethisch beginsel in een tekst te consolideren. Zij is een arts, die geen ambtenarenverleden, maar een praktijkverleden heeft. Een arts gaat om met bloed, sappen, excreties, hormonen en de essentie van de mens, het bewustzijn  dat door dat alles beïnvloed wordt.

Een praktiserend arts en een journalist hebben meer gemeen dan ze op het eerste gezicht vermoeden. Daarom is het schrijven van een column zo intens en zo vermoeiend, het zorgt voor spanningen. Elke column is autobiografisch. De arts is de biograaf en de auteur van zijn omgeving. Artsen en journalisten maken de beschrijving van de toekomst. De White Queen heeft respect voor hen. Maar dat betekent nog niet dat we heilig verklaard moeten worden.

De jurist interesseert zich voor de feiten. De emoties blijven buiten beschouwing. Journalisten en artsen kijken naar de wereld met de ogen van een alfa: met verwondering. Om te beginnen waar we vandaan zijn gekomen. Deze minister weet dat ze niet met een gouden lepel in de mond geboren werd. Ze houdt aan de sociale identiteit die iedereen heeft in de verzorgingsstaat. Maar ze is keihard als het over responsabiliteit gaat. Zo iemand moet niet heilig verklaard worden. Krediet volstaat.

Marc van Impe

 

Bron: MediQuality

11:47 Gepost door Marc van Impe | Permalink | Commentaren (0)