09 oktober 2014

Patiënten hebben hebben recht op wijn

Over mijn grootvader gaat het verhaal dat toen hij net geopereerd was, hij mijn vader er met een briefje van honderd op uitstuurde om bij de kruidenier aan de overkant van de straat een paar flessen champagne te kopen. Wij schrijven begin van de jaren vijftig. Opa had maagkanker, hij wist dat hij aan het laatste hoofdstuk van zijn verhaal gekomen was.
Daarom lees ik met genoegen dat de hoofdgeneesheer van dienst palliatieve zorg van het CHU in Clermont-Ferrand een wijnbar heeft geopend op haar afdeling. Dr. Virginie Guastella: «C'est une autre façon de prendre soin de l'autre. Je défends, pour mes patients, le droit de se faire plaisir et de faire plaisir. Même en fin de vie. Surtout en fin de vie. »
Omdat we in een ziekenhuis zijn wordt het hele initiatief medisch uiteraard begeleid. Het personeel van het palliatieve zorgcentrum van het universitair centrum van de Auvergne werd de eerste week van september in deze nieuwe praktijk opgeleid door de sociaal-antropologe Catherine Le Grand-Sébille, een specialist in de ziekenhuisvoeding. Volgens Le Grand-Sébille kan wijn drinken de patiënt alleen maar ten goede komen, zeker bij het eind van zijn leven. Dr. Guastella herinnert ons er ook aan dat de Fransen een hedonistische relatie hebben met voedsel en wijn, en dat het delen van voedsel en wijn bevoorrechte momenten zijn. Waarom palliatieve patiënten dus het recht op enig organoleptisch plezier weigeren?
Familieleden en vrienden zullen volgens dokter Guastella kunnen delen in het plezier: « Les proches pourront offrir dans l'enceinte hospitalière des cadeaux de bouche dans un environnement propice à la détente et aux échanges… ». En dankzij partnerships en verschillende sponsorformules zullen de patiënten niet enkel over zo'n tweehonderd flessen wijn kunnen beschikken, maar ook over champagne, de betere biersoorten, whisky en andere spiritualiën. « Les dons arrivent à plein ballon », onderstreept dr. Guastella. Ook grands crus zullen ter beschikking staan. En dus niet enkel van de vermogende patiënten.
Ik sluit me graag aan bij de redenering van dokter Guastella en wil hierbij dringend de vraag stellen waarom ziekenhuisvoer over het algemeen zo smakeloos, fantasieloos en vaak tot overmaat van ramp zo onappetijtelijk gepresenteerd moet worden? Wil onze nieuwe federale minister van Volksgezondheid dat alstublieft bovenaan haar agenda plaatsen?
Het idee is overigens niet nieuw. In nogal wat Amerikaanse ziekenhuizen kunnen patiënten, mits akkoord van hun arts, wijn bestellen bij het eten. In Australië staan alcoholhoudende dranken zelfs op het menu, wat tot enige contestatie leidt. En in het Britse Swindon worden de artsen gevraagd te bepalen welke wijn ze aan hun patiënten willen voorschrijven.
Tenslotte nog dit: enkele weken na zijn operatie stierf mijn opa, thuis, na een laatste feestmaal. Zijn apocriefe laatste woorden waren: gek toch dat als je witte met rode wijn mengt, je geen rosé krijgt. Mijn grootvader was een harde werker en een grote genieter. Ik heb er nog een vage herinnering aan. Ik ben nu bijna zo oud als hij was toen hij stierf en ik heb het van geen vreemden.


Marc van Impe

 

Bron: MediQuality

21:14 Gepost door Marc van Impe | Permalink | Commentaren (0)

De commentaren zijn gesloten.