08 september 2014

Geen examens graag


In ons land kan je op twee manieren je medische studies aanvatten: via een toelatingsexamen als je aan een Vlaamse universiteit wil studeren, of via een vrije inschrijving als je aan een Franstalige universiteit wil beginnen. Beide systemen kennen fervente voor- en tegenstanders. Dinsdag 26 augustus namen in Brussels Expo op de Heizel een recordaantal van 3.674 kandidaten deel aan de augustus-sessie. Bij de eerste sessie van 1 juli, slaagden 556 kandidaten of 10,9 procent.
Ik heb daar bedenkingen bij. Levert dit ons betere artsen op? Ik denk het niet. Toen in 1997 het examen voor het eerst georganiseerd werd, "speelden" we met een aantal huisartsen, specialisten en niet-medici die een universitaire opleiding genoten hadden, het examen na. Geen enkele van de medici die stuk voor stuk sinds medio 80 een succesvolle praktijk voerden, slaagden. De beste punten werden gehaald door een drop-out, die later een succesvol beursmakelaar werd tot de crisis van 2008. Wat niets zegt over de inhoud van het examen, natuurlijk, maar veel over de manier waarop zoiets aanpakt. De ervaring als docent heeft me geleerd dat de slechtste resultaten gehaald worden op multiple choice vragen, en zeker op die met instinkers. De factor gokken kan daarbij niet uitgesloten worden. Een tweede ervaring leert me dat kandidaten zich conformeren aan de vragen. Wie met een dergelijke attitude aan zijn studies begint, zal zijn creativiteit of beter gezegd, out off the box denken, niet ontwikkelen. We riskeren dus ‘brave', ‘dociele' studenten te krijgen, die later als arts perfect afgericht zijn om hun curriculum binnen de voorgeschreven trajecten te houden. Perfect beantwoorden aan het voorgeschreven profiel. Dat maakt geneeskunde exceptioneel amorf: er zijn geen uitdagingen, geen ‘vijanden' die moeten bevochten worden, geen kritiek, maar alleen protocollen die zo perfect mogelijk moeten uitgevoerd worden. De cognitieve psychologen herkennen deze biases die een rationele besluitvorming verstoren. Slecht voor de patiënt.
Ik wil hier een analogie maken met het gebrek aan inzicht en wil ook echt wat doen aan een ander probleem: de klimaatverandering. Ook daar is dringend actie nodig, net als in de geneeskunde. De Vlaamse universiteiten zijn in dat laatste gebied wat Nicolas Stern van de London School of Economics and Political Science een ‘perfect market failure' noemt aan het creëren. Stephen Gardiner van de University of Washington noemt dit een ‘perfect moral storm'. Men worstelt met onzekerheden en de enige oplossing die men aandraagt zijn kosten-batenanalyses. Zo zit het leven niet in elkaar.
Ik denk dat ik daarom tegen artsenexamens ben. Voor mijn specialistische zorg ga ik dan ook al jaren naar Luik.


Marc van Impe

 

Bron: MediQuality

19:05 Gepost door Marc van Impe | Permalink | Commentaren (0)

De commentaren zijn gesloten.