28 augustus 2014

Ingroeiende teennagels

“Als ik Marc van Impe lees, krijg ik of het gevoel van ingroeiende teennagels, of van een leeglopende blaas na een lange autorit,” schreef een lezer ooit aan de toenmalige Batavus Droogstoppel die mijn stukjes in de krant zette. Ergernis en zaligheid die allebei niets kosten. Voor de goede orde, die ingezonden reactie kwam niet in dit medium. Het leven is hard voor een columnist. Ergernis, idolatrie en onbegrip zullen zijn deel zijn. Een columnist bereikt dan ook alleen maar hoogte dankzij voldoende tegenwind.
Voor de zomer kreeg ik een bozige reactie van een geleerde lezer die me verweet niet objectief te zijn en dat was toch de eerste regel in het handboek van de journalist. Ach, daar gaan de eerste paar beauforts. Een column heeft immers niets van doen met objectiviteit. De definitie van een column luidt: een kort stukje proza waarin de auteur zijn of haar mening puntig en uitdagend uiteenzet. Een column schrijf je altijd vanuit je eigen oogpunt, nooit vanuit het standpunt van de lezer.
Een goed columnist beschikt over een bijzonder ontwikkeld paar hersenhelften die op een unieke manier met elkaar verbonden zijn door stevig ontwikkeld corpus calossum. De columnist heeft twee evenwaardige hersenhelften. In tegenstelling tot zijn ‘stereotiepe' lezer, beschikt de columnist naast een normaal dominante linkerhelft voor taal, logica, nummers, volgorde, analyse en lijsten, over een al even dominante rechterhersenhelft vol emoties, ruimtelijke waarneming, beelden, verbeelding, kleur, dagdromen, begrip en waardering voor muziek en sociaal gedrag. Bij de columnist werken die beide hersenhelften continu intensief samen. Daarom loopt een echte columnist ook met een opschrijfboekje in zijn zak. Want de leukste ingevingen komen tijdens de meest ongelegen momenten. Biervloeitjes doen ook goed dienst. Hersenstormen op een stukje karton.
Columnisten zijn dan ook geen simpele mensen om mee samen te leven. Vraag dat de geleerde vrouw maar. Ze overdrijven. Het leven is voor hen net dat ietsje dramatischer, vetter, groter dan de werkelijkheid. Ik zou mezelf niet beter kunnen omschrijven dan mijn Nederlands-Marokkaanse collega Asis Aynan, filosoof, literair redacteur en columnist, dat deed: "Het omhulsel van mijn persoon correspondeert vaker niet met wie ik echt ben. Het resultaat is een dubbelleven. Al wonder dat ik niet depressief ben of erger nog: psychotisch." Maar wat dat laatste betreft, ben ik gelukkig goed omringd.
Tenslotte nog dit: columns schrijven is vooral ontzettend leuk, ik geniet van het schrijven van elk woord, elke zin. Ik hoop dat u er finaal evenveel plezier aan beleeft. Ik kijk uit naar uw tegenwind.


Marc van Impe

 

Bron: MediQuality

16:10 Gepost door Marc van Impe | Permalink | Commentaren (0)

De commentaren zijn gesloten.