03 mei 2014

Hadrontherapie: Een slag met een wafelijzer

VILVOORDE 02/05 - Niemand wil een tweede protontherapiecentra in België. De rectoren van de universiteiten zijn tegen, de artsensyndicaten hebben voorbehoud en zelfs de direct betrokken radiotherapeuten en oncologen zijn niet gewonnen voor de oprichting van twee protontherapiecentra in België. Liever zouden ze de beschikbare middelen en kennis beheerd zien in één nationaal centrum.
Maar toch maakt de Waalse regering 47 miljoen euro vrij voor de oprichting van een centrum voor protontherapie in Charleroi. Voor PS-voorzitter en burgemeester van Charleroi  Paul Magnette is er geen twijfel mogelijk: "zijn" centrum komt er. Sterker nog, voor de ULB-academicus Magnette die steeds meer onder vuur komt te liggen in eigen streek en steeds meer Putineske streken begint te krijgen, is het hadroncentrum een prestigekwestie geworden. Het feit dat de KU Leuven samen met de UCL een accoord hebben gesloten met de steun van UGent en de stilzwijgende toestemming van de ULg is voor hem niets minder dan verraad. Het nieuwe Belgische centrum dat op zich al in vraag had kunnen gesteld worden komt er in in Leuven. Rectoren Rik Torfs (KU Leuven) en Bruno Delvaux (UCL) sprelen zich zeer kritisch uit over de plannen van de Waalse regering.  Het centrum gaat gepaard met een investering van 40 miljoen euro. "Om electorale redenen neemt de burgemeester van Charleroi, gesteund door de Waalse regering, een initiatief alsof hij eigenhandig kan beslissen over de inzet van overheidsgeld. De PS gebruikt de overheidsmiddelen alsof het eigen middelen zijn", zegt Rik Torfs. "Magnette versterkt met zijn démarche het beeld van veel Vlamingen over Wallonië ". Zijn UCL-collega Delvaux bestempelt het project in Charleroi als pure "geldverspilling". "Het project in Charleroi is niet levensvatbaar", klinkt het.
Voor de N-VA is dit gratis koren op de communautaire molen. De Vlaamse nationalisten worden gesteund door een rapport van het federaal kenniscentrum voor de gezondheidszorg (KCE) dat dateert uit 2007 en dat mede geschreven wordt door toekomstig CM-voorzitter Dirk Ramaekers, toen directeur van het KCE. En in een recent rapport dat luid werd aangekonigd door PS-ministre Laurette Onkelinckx werd ronduit gepleit voor de centralisatie van de behandeling van zeldzame kankers. Momenteel zouden volgens de radiotherapeuten en oncologen in België jaarlijks slechts 180 tot 200 patiënten een protontherapiebehandeling moeten krijgen. Dit komt neer op 0,5 procent van de in totaal 35.000 jaarlijkse bestralingsbehandelingen. "De wafelijzerpolitiek van de PS kent geen grenzen", aldus N-VA senator Louis Ide. "Het aantal patiënten dat baat heeft bij deze dure therapie is nog zeer klein en twee centra kunnen dan ook nooit rendabel zijn. Twee centra dat is een extreem overaanbod van een dure behandeling en zal leiden tot overconsumptie en veel meer uitgaven voor de ziekteverzekering", aldus Ide. Hij pleit ervoor geen terugbetalingen te voorzien door het Riziv voor behandelingen in het "overbodige" Waalse centrum.
Momenteel komen jaarlijks 180 à 200 patiënten in ons lans in aanmerking voor een behandeling met hadrontherapie, stellen de radiotherapeuten, "dat is amper 0,5% van de 35.000 patiënten die elk jaar radiotherapie krijgen." Er zijn ook twijfels over de grootte van de investering. Het KCE tenslotte stelde al in 2007 dat op basis van prijsinformatie van meerdere constructeurs, men realistisch gezien voor een koolstof-ion en protontherapie-centrum met 3 behandelruimtes een totaal investeringsbedrag verwacht mag worden van naar schatting 159 miljoen € (inclusief kosten van het gebouw en architect, alle materiaal en installatie, project management, BTW, financieringskost en uitgaven om het centrum op te starten). Indien het centrum 12,5 uur per werkdag actief is, dan kunnen jaarlijks een 900-tal patiënten behandeld worden. Op voorwaarde dat het centrum goedgekeurd is in het zorgstrategisch plan van de bevoegde minister, schreef het KCE. In dat geval zou het centrum in aanmerking kunnen komen voor de klassieke ziekenhuissubsidies ter hoogtevan 60%. Dit zou zich vertalen in een totaal subsidiebedrag van 95.4 miljoen € (de betalingsmodaliteiten kunnen verschillen van regio tot regio, zo zou in Vlaanderen het subsidiebedrag gespreid kunnen worden in 20 jaarlijkse betalingen van 6,2 m€). Het jaarlijkse budget voor terugbetaling van de ze therapie door het RIZIV zou dan 22.2 miljoen € bedragen, of 24 700 € gemiddelde terugbetaling per patiënt. Gezien de hoge overhead kosten (van het gebouw en de versneller) is een kleiner centrum geen aanbevolen optie, aldus het KCE in 2007. Op langere termijn is het mogelijk dat ontwikkelingen op vlak van technologie tot kleinere en goedkopere hadroncentra leidt. Quod non. Iemand  heeft een harde slag met wafelijzer gekregen.


Marc van Impe


https://kce.fgov.be/sites/default/files/page_documents/d2...

13:34 Gepost door Marc van Impe | Permalink | Commentaren (0)

De commentaren zijn gesloten.