23 april 2014

De parabel van de hardvochtige farizeeër


VILVOORDE 19/04 - De vlucht vooruit. Daar moest ik aan denken toen ik op de radio hoorde dat niet geconventioneerde artsen die vrij hun honorarium bepaalden sociale profiteurs zijn. Marc Justaert van de CM had aan de hand van de prestatiebriefjes van de voorbije twee jaar laten uitrekenen dat de patiënt “die helemaal niet weet dat hij bij een niet geconventioneerde arts op consultatie gaat” per visite zo’n vijf tot twintig euro “teveel” betaalt. Gefündenes fressen voor de flinkse redacties van onze nationale omroepen die er hun hele ochtend aan wijdden.
Is dit toeval. Gisteravond viel het bericht binnen dat alle ziekenfondsen, niet alleen de CM,  jarenlang tot 30 miljoen per jaar onterecht teruggevorderd hebben van hun leden die een uitkering kregen. Het ziekenfonds  had per lid tot 10.000 euro teveel aan uitkeringen betaald. En eiste dat terug. Hierover geen woord.
Wat die redacties zorgvuldig vermeden te melden is dat ongeconventioneerde artsen het recht hebben om een vrij honorarium te vragen. Daar is niets onwettelijks aan. Wat wel onwettelijk is dat de ziekenfondsen wetens en willens de wet van 1997 overtreden die de patiënten via een sociaal handvest beschermt tegen vergissingen die hun ziekenfonds beging. De mutualiteiten die voor hun "bemiddeling en uitbetaling" meer dan het jaarlijks huisartsenbudget ontvangen hebben dit sociaal handvest jaren aan een stuk genegeerd, en sterker nog, hun leden in het ongewisse gelaten. Dat het hierbij meestal gaat om de sociaal zwaksten in onze maatschappij zijn ze als rechtgeaarde farizeeërszorgvuldig vergeten. Sterker is nog dat het Grondwettelijk Hof tot tweemaal toe , na een vernietigende audit in 2011, deze gang van zaken veroordeelde. 
De ziekenfondsen haasten zich nu om te zeggen dat ze sinds 2012 gestopt zijn met deze onrechtmatige invordering. Maar de lopende dossiers, met dagvaardingen, deurwaardersexploten en in beslagnames gaan gewoon door. Patiënten die niet kunnen of willen terugbetalen worden zelfs correctioneel vervolgd.
Binnen de overlegorganen van het Riziv hebben de ziekenfondsen het zelfs zover gekregen dat ze slechts voor 20 procent van de schade moet opdraaien. Voor de rest draait het Riziv, de belastingbetaler dus op.
Het magistrale excuus als klap op de vuurpijl: er is zo weinig interesse voor het sociaal recht dat de praktijk vijftien jaar zonder rechtzetting kon doorgaan. De vraag mag worden gesteld wie hier wiens belangen verdedigt.
Je zou sympathie krijgen voor de N-VA die radicaal vraagt dat de ziekenfondsen van hun uitbetalingsfunctie zouden ontheven worden. N-VA Kamerlid Nadia Sminate van de N-VA die de kat de bel aanbond heeft in elk geval haar zetel in de volgende legislatuur verdiend.


Marc van Impe

 

Bron: MediQuality

10:32 Gepost door Marc van Impe | Permalink | Commentaren (1)

17 april 2014

Arbeidsvreugde

 
VILVOORDE 17/04 - Het is Palmzondag en we kijken uit over het marktpleintje met in de verte de Semois die er mager bij ligt. Hier lopen de locals nog met de buxus in de hand naar de kerk. Deftig aangekleed. Nog net niet op hun paasbest, da’s voor volgende zondag. Iedereen is goedgezind.
De baas van het kroegje heeft een nieuwe dienster, een française unilingue in een maatje 34. Er is feestbier van Chimay dat in het Noorden niet te krijgen valt. Er staat een grote schaal frites met pickles. En ze zijn er allemaal, de huisarts, de neuropsy, de chirurg en zelfs de apotheker die met zijn nieuwe derailleur tot hier gesukkeld is. Het is rokjesweer.
Deze middag gaan we hoppescheuten eten, meegebracht uit de Vlaanders, met gepocheerde eitjes en  morieljes. Voor een keer gaat het niet over de politiek maar over de hamvraag van de 21ste eeuw: wat zou je doen als je de Lotto won?  En de achterliggende vraag: zou je ophouden met werken of doe je dat te graag?
Ik heb het daar moeilijk mee. Uiteraard doe ik graag mijn job. Schrijven, filosoferen, praten, het is mijn lang leven. Maar het blijft wel een economische activiteit. Dus moet er voor betaald. Daar is de huisarts het mee eens en hij voegt er aan toe dat als hij goed nadenkt echt te weinig betaald wordt. Routine maakt hem niet gelukkig, hij zou graag intellectueler werk verrichten. Maar dat brengt niet genoeg op. "Ik kan beter zes buikgriepjes doen dan één chronisch pijnpatiënt." De psychiater is het daar weer mee eens. Voor een goede consultatie moet je je tijd nemen, maar de honorering is mager. De chirurg mompelt iets van roeping. Hij staat om zeven uur 's ochtends al aan de snijtafel. Dire Straits op de achtergrond, een god in het groen op Crocks. De apotheker zwijgt en maakt in gedachten zijn inventaris. Hij haat zijn werk, verbergt  dat niet en wil het liefst van al zijn officina van de hand doen en zijn uurrecord per fiets verbeteren.
Vroeger was men een bepaald uren van de dag aan het werk en dat was het dan. Nu zitten we met het idee dat we vooral moeten doen waar we van houden, wat maakt dat we de hele dag bezig zijn. Het werk is onze identiteit geworden, we leven om te werken, niet omgekeerd en dat  is goed fout. Komt daar bij dat de meeste mensen ervan uitgaan dat we onze job zo graag doen, zodat geld er niet meer toe doet. Omdat ik doe waar ik van hou moet ik er niet zoveel voor betaald worden,  is de redenering. Niet alleen bij uitgevers, maar vooral in het lezingencircuit pleegt die gedachte opgang te maken. Sta je een hele avond voor een publiek in een zaaltje aan de andere kant van het land en krijg je na afloop een fles wijn van de Lidl in je handen gedouwd.
"Ik werk om mijn boekhouder, mijn energieleverancier en mijn hypotheek te betalen," zeg ik," de overschot gaat naar de belastingen en de verzekeringen. En met het zakgeld zit ik hier. Maar als ik de Lotto win, zal er niet veel veranderen. Ik zal hier wat vaker zitten en wat meer boeken kopen."
"Dat had je gedacht", zegt de geleerde vrouw. "Het terras moet nog geschuurd en in de olie gezet." Gelukkig is het zondag Pasen, een verplichte feestdag.


Marc van Impe

 

Bron: MediQuality

17:40 Gepost door Marc van Impe | Permalink | Commentaren (0)

11 april 2014

Website maakt prijsverschillen Nederlandse ziekenhuizen inzichtelijk

VILVOORDE 27/03 - Terwijl in ons land ziekenhuizen die een minder goede quotering krijgen, piepkenduik blijven spelen staat men in Nederland al mijlen verder. Niet alleen worden ziekenhuizen er gescreend op de kwaliteit van hun zorg én worden deze rankings publiek gemaakt en becommentarieerd, recent werd een website gelanceerd die de prijsverschillen tussen ziekenhuizen inzichtelijk maakt.
Op de nieuwe site kan de kandidaat-patiënt kijken of het ziekenhuis in de buurt duur of goedkoop is. Niet de overheid, noch de ziekenfondsen maar een paar jonge ondernemers Pim Körschner, Thijs ter Haar, Max Sondag en Thijs Sondag hebben de website www.watkostdezorg.nl gebouwd waarop burgers prijsverschillen tussen ziekenhuizen kunnen zien. De patiënten kunnen de gemiddelde tarieven raadplegen voor de honderd meest voorkomende medische behandelingen in Nederland. Bezoekers kunnen ook zien wat de hoogste en laagste prijzen zijn die ziekenhuizen in Nederland in rekening brengen. De informatie voorziet in een groeiende behoefte, zeggen de initiatiefnemers. De prijzen voor behandelingen zijn in Nederland het resultaat van stevige onderhandelingen tussen de ziekenhuizen en de zorgverzekeraars en de procedure en uitkomsten zijn geheim, althans niet openlijk vergelijkbaar. Tegelijkertijd is het eigen risico voor patiënten de afgelopen jaren sterk gestegen. Inmiddels bedraagt dat 360 euro per persoon per jaar.
Zorgverzekeraars en ziekenhuizen spreken in Nederland jaarlijks de tarieven voor zo'n 4.000 behandelingen af, maar maken die prijslijsten vanuit concurrentieoverwegingen niet bekend. Zij vrezen anders hun onderhandelingspositie te verliezen. Via de afgeleide, wel openbare, passantentarieven die voor buitenlanders gelden, is er wel inzicht in de prijsstelling van ziekenhuizen mogelijk. Dat die tarieven extreem kunnen verschillen, toonde de krant NRC al eerder aan via een aselecte steekproef. NRC Handelsblad onderzocht eind vorig jaar de tarieven voor zeven medische behandelingen bij tientallen ziekenhuizen. Bij alle behandelingen werden prijsverschillen gevonden boven de 130 procent.
De nieuwe site biedt nu inzicht in de honderd meest voorkomende medische behandelingen. Wie voor een ontsteking aan het middenoor de polikliniek bezoekt is volgens www.watkostdezorg.nl 86 euro bij het goedkoopste ziekenhuis kwijt en 300 euro bij het duurste. Bij een operatie van die aandoening variëren de prijzen van 468 euro tot 2.226 euro voor een en dezelfde behandeling. Bij vrijwel de meeste medische behandelingen bedragen de prijsverschillen tussen de goedkoopste en duurste ziekenhuizen honderden procenten. Zo kost een neurologisch consult bij een de ene arts in de polikliniek 98,83 euro tegenover 1.111,75 euro bij de duurste arts.        
De Nederlandse Vereniging van Ziekenhuizen verkiest niet te reageren op die grote prijsverschillen bij ziekenhuizen. Volgens een woordvoerder zijn de verschillen het resultaat van onderhandelingen tussen zorgverzekeraars en ziekenhuizen en hebben zorgverzekeraars zo hun  voorkeuren. "De ene koopt meer van dit en de andere meer van dat." "Wij hebben ook geen inzicht in de individuele prijsverschillen", zegt hij in een reactie.
Het Nederlandse systeem kan perfect omgebouwd worden naar Belgische situaties om bijvoorbeeld niet-geconventioneerde en privé consultatieprijzen, of de tarieven van private ziekenhuizen te vergelijken.


Marc van Impe

Bron: MediQuality

19:01 Gepost door Marc van Impe | Permalink | Commentaren (0)