17 oktober 2012

Days

Mijn vriend wil euthanasie. Het zal nu een goed jaar geleden zijn dat we op een avond na een concert samen naar huis reden. Hij kloeg over pijn in de maagstreek. Ga naar de dokter, zei ik. Een week later kwam het verdict en het was niet goed. Nu luisteren we samen naar Dylan, praten over onze kinderen, drink ik zijn rode wijn en hij slokjes ‘echte cola’.  We praten tot het duister wordt en vergeten het licht aan te steken. Hij wil een draaiboek voor zijn afscheid, zegt hij. En wie er ceremoniemeester zal zijn? Er moet goede muziek zijn, iemand moet aanspreekpunt zijn voor de buitenwereld, er moet voor wat eten gezorgd worden, een goede fles single malt. Hij werkt aan zijn checklist. Zo zit hij in elkaar. Altijd veel internationaal gereisd. Op tijd komen. Boarding pass, paspoort, voucher. Altijd onderweg. Mensen geïnterviewd. Reportages geschreven. Doorgevraagd tot hij echt wist hoe de zaken in elkaar zaten. Georganiseerd, volhardend, met oog voor kwaliteit en voor stijl.  Zo wil hij gaan. Ik rij naar huis en sta op scherp. Bij Rumst word ik geflitst. In gedachten rijd ik traag door het donkere landschap. Op de radio zingen de Kinks. In werkelijkheid dus 138 km per uur. Niets bijzonders?, vraagt de geleerde vrouw. Ik hang mijn jas op. Een vallende ster gezien, zeg ik. Het wordt koud ’s avonds. De haard moet aan. Je vriend zijn vrouw heeft gebeld, zegt de geleerde vrouw. Het wordt heel koud.
Marc van Impe

12:08 Gepost door Marc van Impe | Permalink | Commentaren (3)

Commentaren

Hier heb ik dagen,dagen en dagen meer rondgelopen. De gevoelens die ik heb na het lezen van deze tekst,krijg ik echt niet neergeschreven.
Veel sterkte.

Gepost door: Hermine | 31 oktober 2012

Reageren op dit commentaar

Ik denk dat menig mens met dezelfde gevoelens zitten gekweld...

Gepost door: Anja | 31 oktober 2012

Ik kon enkel op de volgende woorden komen...

Koester de woorden,
de smaak van het glas
De melodie van het bestaan
Ooit, als de tijd is gekomen
zitten jullie samen als nooit tervoren,
gehuld in het licht van de herinnering.
Sterkte...
©Raes Anja

Gepost door: Anja | 31 oktober 2012

Reageren op dit commentaar

De commentaren zijn gesloten.