30 augustus 2012

Negeer de misleiders

Er is een nieuwe pathologie die een zeer ernstige en onderschatte bedreiging betekent voor onze maatschappij en ieder van ons individueel. De naam van deze ziekte is pessimisme. Pessimisten verkondigen luidkeels de nakende ondergang van onze beschaving, en sporen ons aan om “het geluk” te vinden, het liefst via allerlei boeddhistische en new age-achtige sluipwegen, waar zij uiteraard de kaart van hebben. Ze praten ons miserie aan en kennen uiteraard de schuldigen, maar wijzen tezelfdertijd elke wetenschappelijke vooruitgang en oplossing af.  Want dat is allemaal niet evidence based. Zelden is een deugdelijk begrip zo misbruikt.
Ik ben niet de enige die me daarover zorgen maakt. Ook  Luke Johnson in de Financial Times ziet pessimisme als een pathologische aandoening die een verslavende werking heeft. Maar eerst deze anekdote. Een socialistische collega ging vorige week, gebruik makend van de vakantie naar de dokter. Hij voelt zich moe, uitgeput, recupereert niet. De dokter zei: “ik heb slecht, goed en minder goed nieuws.  Het slecht nieuws is dat u aan een ziekte lijdt die volgens ons ziekteverzekering ingebeeld is.”  “Da’s slecht nieuws,” zei m’n rode vriend, “maar wat is het goede nieuws?”  “Er zijn artsen die u kunnen stabiliseren en in het beste geval genezen.” “Geen probleem dus,” riep mijn vriend, “wat is het minder slechte nieuws.” “Volksgezondheid heeft gezegd dat ze bijzondere aandacht aan uw soort patiënten gaan besteden.” Er is een Chinese verwensing die luidt: moge u veel aandacht krijgen. Het erge is dat de herhaalde berichten met slecht nieuws en pessimistische voorspellingen met graagte overgenomen worden door mijn collega’s van de reguliere pers, lees: de krantenkoppen. Niet de wetenschappelijke vooruitgang maar enkel de negatieve bijwerkingen ervan worden belicht. Het gevolg is nutteloze angst en algemene verlamming. Doemprekers focussen enkel op de negatieve aspecten van de wereld en negeren de onmiskenbare trend om steeds meer en steeds sneller vooruitgang te boeken en dat op elk vlak. In de plaats daarvan stellen ze hun hoop op zogenaamde politieke conferenties waar de wereld ‘verbeterd’ wordt via utopische ideologieën, verstikkende reguleringen en absurde wetten. Ik heb een vriend die boeddhist is, niet als bekeerd zeloot maar als Chinese Nederlands-Indiër om het met ouderwets en niet politiek correct woord te zeggen. Boeddhisten zegt hij, geloven in een weg naar een betere toekomst, geplaveid met individuele daadkracht, intellectueel kapitaal en creativiteit. Boeddhisten geloven in de talloze ontwikkelingen die ons leven veiliger, langer, gezonder en beter maken en die het zijn  gevolg van de creatieve scheppingskracht van ondernemers. Boeddhisten geloven niet in ‘wereldverbeteraars’ voor wie de enige oplossing   méér interventie en méér overheid inhoudt, maar in ondernemerschap. Boeddhisten stonden de voorbije vijftig jaar op de eerste rij als tegen die regelneverij die onvermijdelijk eindigt in dictatuur, moest geprotesteerd worden: in China, in Vietnam, in Indonesië, in Birma, in Japan. En zij voegden de daad bij het woord. Zij schreven geen boekjes met recepten voor geluk, maar wisten dat het allerbeste systeem  om de mensheid in de richting te stuwen van meer welvaart, vrijheid en vooruitgang de vrijheid van ondernemen is.  Als het moet doen ze aan zelfontbranding. Dat zie ik mindfulnezen nog niet doen.  Mijn Chinese vriend gruwelt van zogenaamde introspectieve meditatie technieken en ingebeelde zingeving. Hij gelooft in hard werken, deed dat als student in een afhaalrestaurant, in een nachtwinkel en als bagagelosser op de luchthaven. Hij heeft nu een doctoraat behaald in de geneeskunde en studeert management. Hij mailde me het artikel van Johnson dat zegt: negeer de profeten van de ondergang en focus u op de vooruitgang, op de ondernemers en op de markt. En boven alles: wees optimistisch.
Marc van Impe

13:49 Gepost door Marc van Impe | Permalink | Commentaren (0)

De commentaren zijn gesloten.