21 mei 2012

Geen advies

Wat is jouw stemadvies, vraagt een lezer. Alsof ik dat hebben zou. Ik denk dat ik van nature voor de sociaaldemocratie ben, waar het vechten voor mensen uit de onderkant centraal staat. Maar daar ben ik te vaak en te hard in teleurgesteld. Vooral toen bleek dat de sociaaldemocraten het woordje ambitie uit hun vocabulaire geschrapt bleken te hebben. Ambitie én creativiteit hebben ze deskundig versmoord. Steeds opnieuw bleek dat onze sociaaldemocraten de doelstelling van de creatieve mens als prioriteit hebben opgegeven. Ik vond mezelf terug bij de linkse liberalen. Omdat de doelgroep steeds kleiner werd en de middenklasse steeds groter, besloot men in het Noorden reeds in de jaren zeventig een partij voor de middenklasse te worden en zich aan te sluiten bij het neoliberale streven naar meer markt en een kleinere overheid, met de zelfredzame burger als uitgangspunt. De overheid ging de weg vrij maken voor het ongebreideld ondernemen, waarbij de risico's werden afgewenteld op de burgers.  In het Zuiden deed men precies het omgekeerde. Beiden maakten een fatale keuze. Ze dwaalden. In een giftig politiek klimaat waar politiek bedrijven herleid wordt tot het zwemmen in een zee van zuur geworden soep, heeft een meerderheid  zich aangewend haar principes te offeren op het altaar van de macht. Onze sociale zekerheid is van een recht een gunst geworden en een instrument om mensen onder curatele te stellen. Op straffe van armoede moeten ze doen wat er wordt gezegd. Baanzekerheid wordt afgeschaft, verdergaande flexibilisering maakt van laaggeschoolden nomaden op de arbeidsmarkt. Binnenkort werken we weer met dagloners. Ik bedenk nu, dat ben ik eigenlijk al.  Geld is de maat van alle dingen en alles wat niet in geld gemeten kan worden, is waardeloos. En linkse liberalen zijn een uitstervende diersoort. Een stemadvies dat heb ik dus niet.


Marc van Impe

17:54 Gepost door Marc van Impe | Permalink | Commentaren (0)

De commentaren zijn gesloten.