05 mei 2012

Een open brief van de geleerde vrouw

Brief aan Dr Van Houdenhove dd30/3/12

-------------------------------------------------------  

 

Ik heb uw opiniestuk in de Artsenkrant van 30/3/2012 met veel interesse gelezen. Tot op zekere hoogte ben ik het met u eens. In een aantal opzichten verschillen we van mening.

Ik denk dat het chronisch vermoeidheidssyndroom naast andere chronische aandoeningen gebaseerd  op symptomen een meer uitgebreidere benadering eisen dan alleen  het oprichten van referentiecentra en het betrekken van de huisarts an sich.

 

Een belangrijk gebrek is het gebrek aan opleiding van studenten in deze problematiek waardoor de latere huisarts zich onwennig voelt eens geconfronteerd met deze problematiek. Los van het gebrek aan opleiding is er de tijd die men aan deze patiënten moet besteden. Men moet een uitgebreide anamnese doen,  men moet een behandelplan opstellen voor de langere termijn en de patiënt moet dan opgevolgd worden.

Welke arts heeft daar de tijd en de middelen voor en het geduld?

Een ander probleem blijft de overspecialisatie in de derdelijns gezondheidszorg  waarbij weinig professoren zich aangesproken voelen om zich te verdiepen in deze complexe problematiek die moeilijk af te bakenen is. Wat daarbij belangrijk is dat van uit deze derdelijns zorg een onderzoeksprogramma moet opgezet worden om de kern van de pathologie te helpen ontrafelen. Tot nog toe zijn daar te weinig gegadigden voor.

Men blijft zich enten op de draagkracht en de belasting van de patiënt, wat inderdaad belangrijk  is maar er zijn veel meer aspecten die een rol spelen in deze pathologie, waar tot op zekere hoogte wel iets kan aan gedaan worden zonder in de alternativiteit te verzeilen. Overigens is de huidige aanpak van de ‘referentiecentra’ evenmin evidence based. Ik durf dan ook te zeggen dat ze niet uit de hoogte moeten doen om  een andere aanpak af te breken. Wanneer ik naar (internationale), congressen over CVS ga,  waar o.a. over de nieuwe criteria die u aanhaalt gediscussieerd wordt, zie ik daar  overigens op een paar na  weinig Belgische vertegenwoordigers van de referentiecentra.

Laat me toe een commentaar te geven op de huidige aanpak met  cognitieve gedragstherapie en revalidatie. Voor mij is dit een onderdeel van een meer algemene aanpak maar geen hoofddoel op zich. Wanneer men dan die patiënten een cursus cognitieve gedragstherapie gegeven heeft en gewezen heeft dat men zijn grenzen in het oog moet houden, dan  worden diezelfde patiënten  kort nadien geconfronteerd met het feit dat hun mutualiteitsuitkering gestopt wordt en dat ze maar weer aan het werk moeten gaan. Veel mensen hebben het financieel al niet breed, dit zorgt dus wel  voor veel stress en waar blijft dan ‘het rekening houden met belastbaarheid’?

Hierbij kom ik dan aan mijn vierde punt. Veel patiënten recupereren wel maar halen nooit meer het niveau van daarvoor. Ze krijgen te horen wanneer ze hun uitkering verliezen: ga maar aan het werk, zoek ander werk enz.Net of dit voor de hand ligt. In hun conditie kunnen ze vaak niet voldoen aan de eisen die men stelt aan werknemers, zodat ze vaak niet meer aan het werk geraken en in de armoe verzeilen. Een trajectbegeleiding naar werk toe zou hier een grote hulp zijn, waarbij patiënten progressief meer aan het werk gaan  tot een plafond dat haalbaar is d.w.z. dat ze niet opnieuw decompenseren. Dit kost veel geld en inspanning.

Wanneer men van overheidswege deze verschillende facetten niet gaat bekijken gaat er niets veranderen aan de situatie ook niet door het oprichten van ‘aangepaste referentiecentra’.

Nu dat we op een soort knooppunt gekomen zijn is het moment gekomen om met de verschillende disciplines rond de tafel te zitten en om te bepalen wat echt noodzakelijk is en hoe dit kan bereikt worden. Dit hoeft niet specifiek op CVS gericht te zijn maar op de aanpak van chronische ziekten in het algemeen. Een goed voorbeeld is het model van het Maria Middelaresziekenhuis in Gent waar men een klachtengerichte consultatie opzette met daarachter een multidisciplinair team. Deze aanpak verdient navolging.

 

Dr Anne Marie Uyttersprot

10:41 Gepost door Marc van Impe | Permalink | Commentaren (7)

Commentaren

woorden van een wijze vrouw!

Gepost door: Tita Anken | 05 mei 2012

Reageren op dit commentaar

hartelijk dank Dr. Uyttersprot voor deze brief! Ik hoop dat u een antwoord mag ontvangen op uw vragen en voorstellen...

Gepost door: Hilde V | 05 mei 2012

Reageren op dit commentaar

laat ons hopen dat men rekening houd met je brief. Dank voor al die jaren dat je ons steunt.

Zoals jij is er maar " 1 "

Gepost door: hilde z. | 08 mei 2012

Reageren op dit commentaar

Dat verdient een bloemetje !!!!!

Gepost door: katje | 09 mei 2012

Reageren op dit commentaar

Dit betekend heel veel voor ons allemaal , dank u lijkt zo weinig gezegd voor mensen zoals u die hun hoofd voor chronische ziektes wil uitsteken , ookal wordt de prijs vaak duur betaald toch blijf je doorgaan , t is enkel iemand met deze aandoening die deze doorzettingskracht kan verwezenlijken omdat het hart op de juiste plaats zit ! Nogmaals hartelijk dank voor de inspanningen die je levert ookal halen ze de energie uit je lichaam! THX !

Gepost door: Wendy | 12 mei 2012

Reageren op dit commentaar

Uw woorden betekenen zoveel voor mij en voor al mijn lotgenoten. Ben nu al langer dan 2 jaar in behandeling bij dr. Coucke , maar moest van de mutualiteit een tweede opinie vragen.
Zo ben ik terecht gekomen in aalst bij dr. Van Crombrugge die de diagnose ( Addison ) van dr. Coucke volledig weerlegd ondanks de bewijzen er zijn zwart op wit. Die heeft mij doorgestuurd naar dr. Van der Cruysse ( reumatoloog ) . Nu stelt die zomaar vast zonder onderzoeken , reumatoïde artritis en spondilitis .... De enige oplossing voor hem is ontstekingsremmers en revalidatie zodat ik zo vlug mogelijk terug aan het werk kan !!! Er is niks liever dan ik wil , gezond zijn , maar zij beweren dat het allemaal in mijn hoofd zit. In ieder geval wil ik je van harte bedanken voor al de moeite die jullie toch nog doen ondanks alle tegewerkingen !!! Thx

Gepost door: Jo | 13 mei 2012

Reageren op dit commentaar

Groot gelijk. Ga maar weer werken zeggen ze maar tussen kunnen en willen is een groot verschil. Hoe kan je nu terug FT aan de slag als je thuis nog niet een volle dag kan volhouden.
Bedankt voor uw duidelijke brief en hopelijk gaan er bij een hoop de ogen open.

Gepost door: Monique | 04 juni 2012

Reageren op dit commentaar

De commentaren zijn gesloten.