23 februari 2012

Roken

Heb je dan een alternatief, mailt een lezer naar aanleiding van mijn vorige column over EBM. Zij neemt het niet dat ik in één beweging acupunctuur, homeopathie, chiropraxie en osteopathie over de hekel haal. Daarom volgend verhaal. Toen ik nog jong en onbezonnen door het leven wandelde was ik een hardnekkig liefhebber van tabaksproducten. Ik rookte ’s ochtends een pakje C. , en begaf me na de lunch aan een pakje G. , ’s avonds vaak gevolgd door enkele wilde brazils of een havanna. Ik hoestte niet, ik rochelde niet, ik had een gezonde eetlust en drinklust, ik zwom tweemaal per week, deed aan fietsen en paardrijden en maakte onbezorgd mijn huiswerk. Ik was zeker niet verslaafd want ik kon best een nachtje zonder sigaretten, nachtwinkels waren toen nog een zeldzaamheid, en moest niet naar de dichtstbijzijnde kroeg voor een verse lading. Toch knaagde er iets en wist ik dat ik op de leeftijd van 35 best zou stoppen. Ik bezocht dus een bevriende therapeut die dé remedie beweerde te hanteren. Zijn praktijk bleek een soort van boeddhistische tempel te zijn in Habitat-uitvoering. Er brandden wierookstokjes. Het licht was getemperd. In de achtergrond speelde een sitar. Hij stak opgehitste naalden in mijn oorlelletjes. Masseerde mijn nek, deed ingewikkeld over ying en yang en over de qi die door mijn meridianen stroomde. Kortom, hij nam ruim de tijd en een flinke hap uit mijn portefeuille, mompelde iets over niets terugbetaling en zei dan dat ik diezelfde week nog eens terug moest komen, en zo tweemaal per week gedurende hele komende maand. Toen sprak hij de magische woorden: “Je voelt je al veel beter nu, niet?” Wat kon ik zeggen? Ik liep buiten, stak een sigaret op en ging gelijk een Orval halen. Ik ben nooit meer terug geweest. Ik heb verder gerookt tot ik de geleerde vrouw tegen het heerlijke lijf liep. Zij zei me dat mijn haar en kleren stonken en dat als je wil stoppen met roken, je moet stoppen met roken. Ik ben gestopt. En heb van de ene dag op de andere nooit meer gerookt. Wel zin gehad, ervan gedroomd en badend in het zweet der schaamte wakker geworden. Het kabinet van mijn vrouw is geen tempel en ook geen boudoir. Het is een smaakvol ingericht hok in een kliniek die dokters om de haverklap laat verhuizen. Mijn vriend de acupuncturist heeft ondertussen zijn qi gevolgd en verliet vrouw, tempel en kinderen om met een nieuwe volgelinge een seniorie te beginnen. Zijn praktijk was gebaseerd op suggestie, verwachtingen, relaxatie, psychologische kunstjes en persoonlijke interactie. De praktijk van de geleerde vrouw op rede, wetenschap en redelijkheid. We weten ondertussen dat je je meridianen net zo goed met tandenstokers kan stimuleren. Maar wedden dat de meeste adepten van de naald het echte scherpe werk prefereren?  Als zulke mensen een kamer willen inrichten moeten ze dat vooral doen. Maar een minister moet zich daar niet mee moeien. Die heeft echt andere katten te geselen.

Marc van Impe

22:27 Gepost door Marc van Impe | Permalink | Commentaren (0)

De commentaren zijn gesloten.