08 januari 2012

Vrijwilligerswerk wordt bestraft

In De Morgen heeft professor dr. Jan Demaeseneer geschreven wat we al jaren aanklagen: er bestaat geen gezondheidsbeleid in België. Er bestaat alleen maar een systeem van verdeel-en-heers waarbij de twee grote ziekenfondsen die in feite het Riziv besturen en die hun kaderleden al naar gelang het uitkomt van stoel laten wisselen, ervoor zorgen dat vooral hun organisatie financieel overeind blijft. Ze gebruiken daarvoor alle middelen die klassieke monopolisten gebruiken: prijsafspraken, dus kartelvorming, vervalsing en ontvreemding van statistische gegevens, politieke druk op mandatarissen  en brute macht. Geen enkel kaderlid van het Riziv is niet via een ziekenfonds of via door een ziekenfonds bestuurd ministerieel kabinet  zover gekomen.

Volgend verhaal illustreert dat nogmaals. We kregen dit van één van de leden van de pijnliga. “In één van de tijdschriftjes vond ik een artikel over problemen met RIZIV. Momenteel zitten wij ernstig in de problemen doordat mijn vrouw van de ziekenkas is gevlogen door het Riziv. Volgende maand komt dit voor de rechtbank. Wij vrezen daar nu al voor.

Kort gezegd gaat het erom, dat mijn vrouw door de controlearts CM tot aan haar pensioen was  afgekeurd. (2 heupprotheses, eerst heup beetje mislukt wegens een bekkenbreuk door chirurg). Dan heeft mijn vrouw gevraagd om vrijwilligerswerk te mogen doen. Toegestaan door CM. Gemiddeld één maal in de zes weken heel licht werk (koffie uitschenken). Opgeroepen door Riziv : "mevrouw wij hebben hier kopie van uw vrijwilligerswerk. Als u dat kan doen, kan je gaan werken ook. Nog 4 dagen uitbetaald en dan kan je terug gaan werken. Als je niet akkoord gaat dan moet je maar een rechtszaak aanspannen." En daar sta je dan met al uw medische verslagen en foto's. Ze bekijken die niet eens. Ze zijn wel zo slim geweest om dat niet op papier te zetten dat het door het vrijwilligerswerk is.

Onze advocaat zegt nu al dat er veel kans is dat we verliezen van het Riziv. In dat geval moet mijn vrouw gaan werken, maar gaat ze direct afgedankt worden door haar werk omdat ze niet meer mag beginnen  van de arbeidsgeneesheer. Hopeloos eigenlijk.....”

Exact hetzelfde antwoord gaven dr. Luc Cools en dr. Joël Boydens van de CM toen we hen in 2004, na de beruchte uitzending in Ombudsjan,  de vraag stelden wat een patiënt nog doen kan als hij met de rug tegen de muur gezet wordt. “Wie niet akkoord gaat moet maar een rechtszaak beginnen.”

We willen meer van deze verhalen en zullen ze stuk voor stuk publiceren. U kunt uw protest ook rechtstreeks en in CC. mailen aan de grote baas van het Riziv, Jo De Cock op Jo.DeCock@riziv.fgov.be. Doen!

 

Marc van Impe

14:06 Gepost door Marc van Impe | Permalink | Commentaren (10)

Commentaren

1 vraagje waar ging ze koffie schenken?

Gepost door: Daniëlle Vounckx | 08 januari 2012

Reageren op dit commentaar

Dat er controle moet zijn, betwist ik niet. Maar het natte vingerwerk waarmee dat gebeurt, is tenenkrullend en wraakroepend. De tering naar de nering zetten, geld opzij houden om na de procedure de advocaat (nog maar eens) te betalen, en dan pogen alle zaken met terugwerkende kracht teruggevorderd zien te krijgen. Een mens zou van minder in de put geraken. want je moet het zelf hebben meegemaakt om te weten wat het is, afgekeurd worden door de GRI en een procedureslag beginnen.
Er komt ook veel meer bij kijken: je verliest je korting op personenbelasting, op onroerende voorheffing (als je al een eigendom hebt), je recht op verhoogde kinderbijslag (als je al kinderen hebt en het gezinsinkomen laag is *sec*) en tal van andere 'voordelen'. BROODNODIGE voordelen. Intussen worden advocaten en raadsgeneesheren bijna slapend rijker. Ik daarentegen word wakker liggend armer. (Het zal u duidelijk wezen: ik werd meermaals geschorst en belandde zo meermaals op de rollercoaster)
Je verliest je goed humeur en dat tikje positieve energie die je huisgenoten nodig hebben om het een beetje leefbaar en gezellig te houden. Om het met je vol te houden.
Je verliest energie die je aan je geliefden wil besteden, en niet aan een dossier vol miserie en klachten.
Als je geschorst wordt, en je weet dat het onterecht is gebeurd, valt de wereld gewoon op je kop en wordt alles zwart.

Gepost door: griet | 08 januari 2012

Reageren op dit commentaar

Schandalig wat is dat toch met ons land de laatste tijd !!
Het is zever dat je vast kan gaan werken als je enkel uren vrijwilligerswerk doen, waarom zou je nu kosteloos gaan werken als je er ook centen kan mee verdienen !!

Vrijwilligerswerk is voor sommige mensen het enige wat hen recht houd, als je op je vrijwilligerswerk een dag, week of langer niet komt opdraven omdat je weer eens helemaal kapot in bed ligt, zullen ze je hoogst waarschijnlijk wel missen, doe je dit op een werk dan ligt je C4 klaar !!

Voor sommige mensen is vrijwilligerswerk dus echt heel nuttig....een doel, sociaal contact zonder echte verplichtingen die je door je ziekte toch niet steeds kan nakomen....

Ik heb al verschillende keren vrijwilligerswerk gedaan, veel geleerd en het is was voor ik ziek werd wel een springplank naar cursus volgen en nadien werken, maar laat zieke mensen die stappen zelf ondernemen, verplicht ze niet.

Ik zelf ben CVS/fibromyalgie patiënt ik heb ook psychisch problemen en ik zou het al heel fijn vinden mocht ik vrijwilligerswerk aankunnen, zelfs dat lukt me nu nog niet.

VRIJWILLIGERSWERK IS BROODNODIG EN MAG ZOMAAR NIET BESTRAFT WORDEN OF AANLEIDING GEVEN OM SOMMIGE MENSEN TE VERPLICHTEN OM TE GAAN WERKEN !!

Gepost door: San Biebaut | 08 januari 2012

Reageren op dit commentaar

Ik ben zelf chronisch ziek en door de aard van mijn ziekte kan ik mij zelfs niet engageren om vrijwilligerswerk te doen. Moest ik het wél aankunnen, ik zou geen minuut twijfelen.
Vrijwilligerswerk betekent immers dat je je weer nuttig voelt, dat je weer eens buitenkomt, dat je maatschappelijk weer iets te betekenen hebt én dat je er andere mensen mee helpt.

Dat chronische pijnpatiënten graag vrijwilligerswerk willen doen, vind ikzelf dus alleen maar een pluspunt. Het houdt mensen ook mentaal sterker. Een belangrijk feit waar het RIZIV aan voorbij gaat. Wat is nu beter? Mensen geïsoleerd houden en de maatschappij jaren laten meebetalen via de ziekteverzekering voor psychiater-sessies, of deze mensen hun stukje vrijheid gunnen waardoor ze uit die psychiater-kabinetten kunnen blijven?

Bij dit verhaal komt voor mij ook de vraag naar voor "Wat is nu eigenlijk de taak, de bevoegdheid, de stem van de adviserend geneesheren nog waard?"

Niet alleen straft het RIZIV mensen af voor hun paar uurtjes vrijwilligerswerk, nadat zij toestemming kregen van de adviserend geneesheerd. Het RIZIV straft ook artsen af die hoognodige medicijnen voorschrijven die, jawel, door diezelfde adviserend geneesheren werden GOEDGEKEURD.

Twee recente gevallen zijn ons welbekend uit het recente verleden. Twee artsen-specialisten die alle kosten van die medicijnen nu van de Orde van Geneesheren/RIZIV moeten terugbetalen.
Ook al hadden de adviserend geneesheren hiervoor ook hun toestemming gegeven, hun "zegen" gegeven zeg maar.

Waarom bestaan er nog adviserend geneesheren? Dat is de vraag die ik mij vooral stel ...

Veel succes voor de vrijwilliger uit het artikel inzake haar beroepsprocedure tegen het RIZIV (GRI). Ik ben zelf ook al door zo'n procedure gemoeten (ik heb het gewonnen overigens) en weet dus hoe slopend het allemaal is.

Ook heel wraakroepend is dat wanneer je in je gelijk wordt gesteld door de aangeduide expert én de rechter (zoals bij mij het geval was), dat je je dan opnieuw elk moment na de uitspraak mag verwachten aan een volgende schorsing (!).

Op deze schorsingen staat blijkbaar geen limiet en vroegere uitspraken door de arbeidsrechtbank hebben nadien voor het RIZIV geen waarde meer.

Ik vond dit dergelijke "verhalen" vroeger amper geloofwaardig maar de laatste jaren gaat er werkelijk geen dag voorbij of ik ken wel iémand die door dezelfde rechtzaak-mallemolen moet.

Zo gaat dat in België ... de kost van de gezondheidszorg zou veel te hoog liggen maar aan geld voor rechtzaken tegen zieke mensen is blijkbaar geen gebrek ...

Gepost door: Els VH | 09 januari 2012

Reageren op dit commentaar

Ik heb fibromyalgie en cvs en ben nog maar pas naar het rizif moeten gaan , ik had al veel verhalen gelezen van hoe het daar aan toe gaat en zag het niet zitten om te gaan.
Je moet je in je ondergoed zetten om je bloeddruk te nemen en naar je longen te luisteren.
Dan moet je even met je armen in de lucht en je bukken voor zover het gaat en dat is het.Dat moet ik nog niet doen met mijn eigen dokter die kan mijn bloeddruk nemen met mijn kleren aan en naar mijn longen luisteren gaat ook . Daar moet je zonder kleren gaan staan voor drie mensen ik ben nogal verlegen en hard in me zelf gekeerd en dat ik daar zo moest gaan staan was voor mij een vernedering en waarvoor dan , om te horen dat je niet moet denken dat je thuis kan blijven zitten tot je pensioen . Ik heb gekozen om niet in beroep te gaan ik heb daar de kracht en de moed niet voor , ik ben het moe om proberen te bewijzen dat ik ziek ben .De personen die daar op het rizif zitten mogen eens 1dag voelen waar mensen moeten mee leven die ziek zijn ze zouden misschien dan wel rekening houden met de mens.

Gepost door: M M | 09 januari 2012

Reageren op dit commentaar

Goedemorgen, ik ben 51 jaar.
Na 20 jaren van pijn en moeheid is eindelijk de juiste diagnose gevallen: fibro en cvs. eigenlijk geen goed nieuws maar toch ergens opgelucht dat het verdorie NIET tussen mijn oren zit.
Ik ben nu 2 jaar thuis omdat ik echt niet meer kan werken.
Ik heb 30 jaar gewerkt en nu gaat het niet meer.

Ondertussen heeft men ook nog een polsoperatie gedaan waardoor mijn lichaam het helemaal heeft opgegeven.
En ik het gebruik van mijn rechterhand bijna volledig kwijt ben.
Ook is mijn concentratie volledig de mist aan het ingaan.


Vrijdag 14 november ben ik op controle geweest bij riziv.
Nog nooit zo vernederd geweest.
Cvs werd volledig onder tafel geveegd, naar de fibro (de pijnpunten) werd niet gekeken.

Maar ik moest me voor 4 oude mannen wel uitkleden tot op mijn ondergoed en dan enkele onozele oefeningen doen (waarbij duidelijk mijn pijn zichtbaar was) die ik ook met mijn trui aan kon doen (armen boven je hoofd, armen opzij en eens bukken). Bloeddruk, lengte en gewicht gemeten en dat was het.
Echt he, niks meer.

Resultaat: volledig gezond en volledig beschikbaar voor de arbeidsmarkt.
Ik ben 51 jaar en leef al jaren in soms helse pijnen en complete moeheid.
Maar ik ben kerngezond hoor, "het zit tussen mijn oren".
Wanneer gaan die wanpraktijken eens gestopt worden en geleid worden door oprechte en bekwame artsen?

Gepost door: ingrid | 10 januari 2012

Reageren op dit commentaar

In maart 2010 ben ik ook door de 'heren doktoren van het riziv' volledig arbeidsgeschikt verklaard, op een vrij onmenselijke manier.
Ik was toen net 2 jaar thuis, diagnose : cvs en fibromyalgie.
Behalve wat dat met je lichaam doet, heeft die diagnose (voor mij althans) een erge psychische impact, die zich uit in depressie en angsten.

Maar volgens het riziv kon ik dus gaan werken. Woede, verdriet, onmacht, dat is wat je voelt op zo'n moment. Toch kon ik dat niet zo maar laten gebeuren, niet voor mij, maar ook niet voor mijn lotgenoten. Dus ik ben in beroep gegaan.
Ja, ik verlies inkomen (verhoogde kinderbijslag vermindert, uitkeringen werkloosheid zijn netto minder dan je invaliditeit, wat maakt dat ik zo'n 400 euro per maand minder heb).Met een hypotheek, en 2 studerende kinderen niet simpel.
En toch, ik ben van mening dat we moeten handelen, niet alles zo maar over ons heen laten komen. Als meer mensen in beroep zouden gaan zou dat een signaal kunnen zijn.
Als je lid bent van een vakbond, wordt de advocaat en de rechtszaak voor jou betaald.
Ik ga ervan uit dat ik de beroepsprocedure verlies (al denkt mijn psychiater daar anders over), maar zelfs dan zal ik het gevoel hebben 'iets' gedaan te hebben, gereageerd te hebben. Dus mensen, reageer, laat het niet klakkeloos gebeuren, laat die 'dokters' niet het gevoel dat ze oppermachtig zijn.

Gepost door: Suzanne | 12 januari 2012

Reageren op dit commentaar

Beste Suzanne,
ik lees zopas jouw post en het feit dat jij in beroep gegaan bent tegen de uitspraak van het RIZIV.
Ikzelf sukkel al sedert 2003 met mijn gezondheid. Het begon met de ene ontsteking na de andere in mijn spieren, pezen en gewrichten, helse pijnen in mijn lichaam, oververmoeidheid. Van de ene specialist naar de andere, nooit werd iets gevonden. Op den duur kreeg ik ook te horen dat het tussen mijn 2 oren zat ! Ik werd dan naar psychologen en psychiater gestuurd. Daar bleek "mentaal" niets met me aan de hand te zijn, behalve dat ik er psysisch helemaal doorzat als gevolg van mijn fysische toestand. Ik was véél te lang met mijn lichaam in het rood gegaan! Maar niet omgekeerd, zoals vele artsen beweerden !
Ik werkte in die tijd nog steeds fulltime, was altijd heel actief. TE zelfs, want stilzitten was nooit iets voor mij. Zelfs als ik heel veel pijn had, deed ik alsmaar verder. Niet plooien, weet je wel ! Totdat ik echt niet meer kon.
In 2005 heb ik het fulltime werken moeten opgeven voor parttime, maar zelfs dat lukte niet meer zoals het moest. De concentratie en het geheugen wilden ook niet meer mee, de pijnen en de vermoeidheid bleven. Zelfs naar mijn werk rijden met de auto was al met momenten een hele opdracht ! Ik heb dan uiteindelijk mijn ontslag gekregen door mijn situatie, en ben sinds 2008 werkonbekwaam.
Ik ben opgenomen geweest in het CVS referentiecentrum in het UZ. Maar, die therapieën stellen niet veel voor. Helpen in ieder geval niet tot een verbetering. Helaas !
Ik ben nog steeds in behandeling bij een specialist die zich CVS wel nauw natrekt, maar, er bestaat niet echt iets als een "wonderbehandeling" !! Ik blijf met mijn klachten, blijf sukkelen, ... ik ben er zo ellendig door.
Ik ben pas 37 jaar, heb nauwelijks nog een sociaal leven, ben nauwelijks actief, ... helemaal het omgekeerde van wie ik was tot voor mijn ziek zijn ! En, helemaal niet wie ik wil zijn !
Nu ben ik ook 'volledig werkbekwaam' verklaard geweest door de adviserend geneesheer, omdat ik 'niet evolueer in mijn ziekte'. Ik had de indruk dat het al beslist was van vóór ik in haar bureau binnenkwam, ik moest niet veel zeggen of uitleggen.
Ik kon gewoon geen woorden uitbrengen, ik ben nogal teruggetrokken en klap heel snel dicht tijdens zo'n controles.
Mijn behandelend arts zei me om in beroep te gaan tegen die uitspraak, omdat ik helemaal niet bekwaam was/ben om opnieuw aan het werk te gaan, laat staan fulltime. Ik heb lang geaarzeld (omdat ik vooral bang ben voor alle stress die dit met zich meebrengt), maar hij overtuigde me, zoals jij schrijft, dat ik anders spijt zou hebben dat ik niets gedaan zou hebben en hen op die manier zou gelijk geven dat ik wél werkbekwaam zou zijn ! (wat niet het geval is)
Ondertussen is deze zaak aan de gang, is het een eerste maal voorgekomen. Ik heb een advocaat via de vakbond. Maar, ik heb zo de indruk dat hij niet echt veel doet voor mijn zaak. Was dit bij jou ook het geval ? Ik moet nu ook op controle bij een deskundige. Bij een neuroloog, die aangesteld werd door de rechtbank. Moest jij dit ook doen ? Ik ben hier nu DOODSBANG voor !! Ik klap meestal dicht bij het eerste wat ze me zeggen of vragen en tja... dan kom je al heel onzeker over, niet ? En, die advocaat gaat niet met me mee, en als ik vraag aan wat ik me daar moet verwachten, dan zegt hij me ook nauwelijks iets !
Kun je me eens uitleggen hoe het bij jou verlopen is ? Is je zaak ondertussen ook afgerond ?

Gepost door: Veerle | 23 april 2013

Beste lezers , gisteren ben ik op controle van de riziv ... Ja ik heb het zelfde ervaring als van alle de andere mensen gehad . Het feit dat ik heb de waarheid gezegd dat ik kon niet 3 halve dagen per week gaan werken ...heeft als resultaat gegeven ...eruit ! Gezond! Ik was boos ,verdrietig wat van nog en nu lees ik dat als ik ga naar verder met het rechtbank zal ik nog veel verliezen. Ik ben alleenstaande mama van een 12 jarig zoon die na mijn tweede ongeval ( in volledige draai de spiegel van de bus van de lijn op mijn kop gekregen.).hij doet het psychisch erg slecht . Hernia's whiplash dorsaal blokkering ... fibromyalgie maag darmen problemen ... Jullie kenen dat allemaal. Ja wat de wet is hier in België is sterf als je niet rijk ben en je niet kan verdedigen . Ik zal blij zijn met wat België heeft aan mij gegeven maar ik zal ook nooit vergeten dat ik ben als dier buiten gezeten van middelares ziekenhuis met 12 centimeter wond binnen mijn buik ... Interne bloeding ... En ga maar dansen zei de hoofd dokter toen. Weest niet dat ik de wond had. Ik heb zat verhalen na mijn eerste en tweede ongeval . Alles in de naam van de machtige !!! Sterf kleine mens . Ik vind dat de mensen moeten reageren. Winnen ? Met veel mensen samen zijn wie sterker. Verveningen genoeg . In elke geval we moeten positieve blijven ook voor vechten tegen onrecht ook tegen ons ziekte.

Gepost door: Vali | 03 juli 2013

Reageren op dit commentaar

Eind augustus 2013 werd ik geschorst door het riziv en ja ik heb beroep aangetekend. Afwachten.
Het rare is dat er gedurende ong 10 jaar nooit een probleem was, maar op het moment dat mijn reumatoloog niet meer zeker was van haar diagnose en sprak van fibromialgie en een tentatieve lupus, veranderde blijkbaar alles.
De adviserende geneesheer van cm vertelde mij dat dat toch wel een heel ander verhaal was. Waarop ik zegde dat er aan mijn situatie niks veranderd was, enkel de diagnose, het etiket is anders. Toen antwoorde hij dat dat voor het riziv toch een groot verschil is.
?????????
Ja dat bleek, scherstsvertoning van een onderzoek en schorsing

Gepost door: Lieve Haest | 01 december 2013

Reageren op dit commentaar

De commentaren zijn gesloten.