29 november 2011

Rizivblues again

Het medisch centrum van het Riziv in Leuven begint een ijzersterke reputatie te krijgen van onbeschoftheid, onbekwaamheid en onmenselijkheid tegenover CVS/ME patiënten. De patiënt die hier opgeroepen wordt voor een medisch onderzoek doet best een beroep op de assistentie van Gaia, want de Leuvense praktijken zijn mensonwaardig. De getuigenissen van huisartsen, patiënten, zelfs van ziekenfondsartsen die ons toegestuurd worden zijn legio. En het ergste is dat we weten dat ze kloppen. We hebben ze ooit aan den lijve mogen meemaken. Het Riziv in Leuven zet je letterlijk in je ondergoed en laat je zo een hele tijd op de onderzoekstafel  zitten.  Dat is nergens voor nodig, maar het maakt de patiënt wel klein.  “In september 2006 werd bij mij de diagnose vastgesteld dat ik leed aan CVS & Fibromyalgie,” schrijft ons een patiënte. “Ondertussen ben ik reeds 3 jaar werkonbekwaam, ondanks revalidatie gevolgd te hebben  in het UZ Pellenberg en consultaties bij verschillende psychologen, psychiaters en internisten op UZ Gasthuisberg.” Patiënte werd ook verschillende malen gezien door  de adviserende geneesheer van de socialistische mutualiteit, zonder een probleem. “Na 8 jaar thuis te zitten, en maandelijks minimum één afspraak in UZ Gasthuisberg voor één of ander onderzoek en mijn huisarts, diende ik me voorbije maandag aan te melden op het Riziv. Wat daar gebeurde kon ik niet geloven, 3 artsen die constant, volgens mij op een onbeschofte manier, vragen op me afvuurde die niets met mijn ziekte te maken hadden, maar in hoofdzaak met mijn privé leven. Daarna een kort medisch onderzoek, armen omhoog, eens door de knieën zakken, met gesloten ogen met mijn wijsvinger mijn neus aanraken en bloeddruk gemeten. Eindconclusie van het RIZIV: nog te jong om thuis te blijven, het zit tussen de oren, terug werken gaan met de raad om een aangepast werk.”

Patiënte ging direct bij haar werkgever, het UZ Gasthuisberg te Leuven, langs.  “Ik diende eerste langs de arbeidsgeneesheer te gaan, conclusie: niet geschikt om te werken : medische C4 voor een jaar. Dus sta ik nu met mijn rug tegen de muur. Ik kan zelfs met veel moeite nog mijn huishouden doen, mijn man heeft gebruik gemaakt van een afvloeiingsmaatregel om te kunnen stoppen met werken zodat hij thuis is om me te helpen (mits loonverlies natuurlijk).  Momenteel zie ik het niet meer zitten, zijn artsen er niet om mensen te helpen? Ik heb geen probleem tussen mijn oren, enkel spierpijn, vermoeidheid, concentratiestoornissen en dank zij al de soorten medicatie die ik al heb moeten innemen een gewichtstoename van 20 kg op 3 jaar tijd.  Ik zou niets anders willen dan terug een normaal leven te kunnen leiden, een toffe job, maar……”

Het is een schrale troost, maar er komt beweging. De CD&V senatoren Sabine de Bethune en Cindy Franssen hebben een resolutie ingediend die stelt dat CVS een neurologische aandoening is met immunologische en endocrinologische afwijkingen. Zij willen dat de regering een multidisciplinaire werkgroep opricht van beroepsverenigingen, wetenschappelijke verenigingen, het Federaal Kenniscentrum voor de gezondheidszorg, het RIZIV en de patiëntenverenigingen.   De senatoren willen ook een sensibiliserings- en informatiecampagne opstarten opdat artsen en ander zorgpersoneel in staat zijn de ziekte vroegtijdig te herkennen en een aangepaste behandeling kunnen aanbieden. Wie daarin slaagt verdient in de adelstand te worden verheven.

Marc van Impe

11:32 Gepost door Marc van Impe | Permalink | Commentaren (4)

Commentaren

Ik zou zeker in beroep gaan bij deze uitspraak.

Gepost door: Daniëlle Vounckx | 29 november 2011

Reageren op dit commentaar

het is helaas niet alleen in Leuven zo...alhoewel ik eerlijk moet zeggen dat ik in Antwerpen op een vrij degelijke manier ontvangen ben, de vragen waren niet kleinerend en hadden betrekking tot mijn ziekte,enkel het medisch onderzoek was licht onverantwoord, ze wouden dat ik bepaalde bewegingen deed die ik echt niet meer kan, met alle gevolgen vandien, de dagen erna een flinke terugval gehad en zoals iedereen wel weet is de weg terug héél erg lang...

Gepost door: Elke | 04 december 2011

Reageren op dit commentaar

Spijtig genoeg is er blijkbaar nog altijd niks veranderd. Eind augustus 2013 controle bij het riziv in Antwerpen. Dezelfde stompzinnige vragen over vroegere studies, werk, gezin enz, Uitkleden, deel twee in lingerie, bloeddruk (redelijk hoog ja, hoe zou dat komen? ) ,turnoefeningetjes. Terug aankledenen wachten op verdikt. 90 sec later rolt de beslissing al uit de printer (ik was zelfs nog niet aangekleed) terug binnen. Geschorst!
Enkele vragen die ik me daarbij stel
Waarom anders dan om de patient te kleineren moet dat in lingerie? Een eventueel lidteken, of huiduitslag kan ook op verzoek getoond worden.
Als een beslissing al 90 sec na het verlaten van de kamer uit de printer rolt, is die dan objectief op basis van wat ik vertel genomen? Of werd die al op voorhand administratief opgelegd?
Zou wat mijn huisdokter en specialist over mijn situatie vertellen niet zwaarder moeten doorwegen dan enkel het etiketje, de diagnose?
Vorige week raadegevend dr voor de rva. Hij vertelde me, mevr ik zou u dit willen toekennen maar het spijt mij u te zeggen dat u met uw tentatieve diagnose in hetzelfde (onterechte) schuitje zit dan de fibromialgie en cvs patienten en dat er dus van hogerhand opgelegd word om die mensen niet toe te laten! ???

Gepost door: Lieve Haest | 01 december 2013

Reageren op dit commentaar

is er in godsnaam niemand die een klacht doet in het gerecht voor zulke onmenselijke folteringen te laten begaan,mensen die al ziek zijn hebben moreele steun nodig en niet om te kleinigen ,het is al erg genoeg dat jje ongezond zijt om daar nogte paseren

Gepost door: klein | 24 februari 2014

Reageren op dit commentaar

De commentaren zijn gesloten.