26 april 2011

Reaguurders

Ik heb een vriend en die is dichter, als hij niet in het parlement werkzaam is, en die mocht tante zeggen tegen de bisschop van Brugge. Op zondag als hij zijn jurk aan had. Tegenwoordig zegt hij niets meer over zijn nonkel Roger. Hij heeft zo wel gehad met de bisschop. Hij is niet alleen. Ik kom daar straks op terug. Wat Roger V.  heeft aangericht is niet min. Maar wie zegt dat dit misselijk makend is,  is hypocriet. Dit is wat gedurende jaren gangbaar was. Niet alleen in kerkelijke kringen –wat bepaalde lieden graag voorhouden- maar ook in sportverenigingen, muziekscholen, seminaries, tekenacademies, universiteiten, heropvoedingsgestichten, vakbonden, culturele bonden, jeugdbewegingen, vogelpikkringen en loze vissersclubs en overal waar ouderen omwille van hun functie moreel en fysiek gezag uitoefenen over jongeren. Dat moet ons mateloos storen en het is niet meer dan normaal dat daar tegen opgetreden wordt. Maar jarenlang was het wel de regel. Wat mij mateloos stoort is de hypocriete reactie van allen die dat alles tot voor kort met de mantel der liefde of nog erger met een schijn van begrip bedekten. Zoals in het boek Mijnheer doktoor een huisarts vergoelijkend vertelt hoe een boer zijn dochters misbruikte. Jarenlang werd dit verzwegen, werden de daders weliswaar geminacht, soms gevreesd, heimelijk bewonderd maar gespaard en waren de slachtoffers verneukelinkskes, sukkels, waarmee men meelij had. Iedereen wist het en niemand deed er wat aan. De biechtvaders zwegen. En nu staan de kranten vol van reacties van mensen,  die blijkbaar niet in contact staan met hun eigen oprechte gevoel maar die hun frustratie afreageren , frustratie die eigenlijk te maken heeft met heel andere zaken in hun leven. Mensen gebruiken lezersbrieven en liefst anonimiteit op Internetfora om die frustratie te uiten. Daar worden ze niet minder gefrustreerd van.  Het beleid zou zich moeten afvragen waar die frustratie vandaan komt, zodat het er iets aan kan doen. In het Nederlands hebben ze daar een nieuw woord voor: reaguurders, mensen die zich graag in disputen mengen, en daarbij hun gebrek aan zelfrespect en dat voor anderen waarover ze schrijven onbeschaamd uiten.  Reaguurders schrijven wat in ze opkomt. En dat, weet ik uit ervaring, is nooit goed.  Het wordt hoogtijd dat die vrijheid van emotie-uiting volgens de regels van respect en fatsoen worden ingeperkt. 

Hola, ga je de moraalridder spelen?  Vraagt de geleerde vrouw. Maar nee, ik vind dat je het pad zo breed mogelijk moet bewandelen en langs de rand van de afgrond groeien de mooiste bloemen, dus val je er ook wel eens in. Wie me kent weet dat ik hou van ongehoorzaamheid. Maar dat is iets anders dan grofheid. Ik ben van het leven en laten leven, maar niet van de emotie en de hypocrisie. Ik ben evenmin voor de censuur van de angsthaas die liever de dingen niet bij naam noemt.

Over dat laatste nu. Ofwel zijn alle specialisten, politici, regelgevers, beleidsmakers en bijstuurders al die jaren blind en doof geweest –wat wel eens zou kunnen: eigendunk is als oorsmeer en oogsnot een buffer voor de realiteit-, of ze wisten het wel -zoals wij allen- en ze deden niets. Ik ga er van uit dat de beleidsmakers niet opgegroeid zijn in een Poolse jeugdfilm uit de jaren vijftig met de gebroeders Kazcynski, ik hou het bij de laatste stelling. Toen ik mijn journalistieke carrière begon, was er het schandaal van Vrij en Vrolijk waar tot in 1974 arme socialistische kindjes door grote socialisten op vieze manieren gepakt werden. De linkse kerk is er nog altijd niet goed van en houdt zich sindsdien verre van alles wat met jeugdzorg te maken heeft. Paters met groene vingers, bisschoppen in het paars hebben die moede taak graag overgenomen. We hebben wat we gewild hebben.  

De rattenvangers zullen er altijd zijn. Ze waren er toen als de wiedeweerga bij. Nu hebben ze opnieuw big business geroken: het grote herstel. Rukt aan gij heir van logen en agogen! Rukt aan! U wachten zilverlingen en doctoraten. Zo dicht mijn vriend,  wiens tante nu ver in het verborgene van kluis naar klooster holt.

Marc van Impe

10:30 Gepost door Marc van Impe | Permalink | Commentaren (2)

Commentaren

"wie zegt dat dit misselijk makend is, is hypocriet"
En toch vraag ik me af wat dit met hypocrisie te maken heeft...
het is niet omdat "het" gedurende jaren gangbaar was, dat men het gedrag, de daden van nonkel Roger niet misselijk maken mag vinden. Ik vind het in ieder geval vreselijk misselijk makend, net zoals ik alles wat ook maar met misbruik en pedofilie -in en buiten de kerk- te maken heeft, al-dan-niet gangbaar gedurende jaren, ontzettend misselijk makend vind, erger nog...maar ik blijf "beschaafd"...ben ik nu een hypocriet omdat ik pedofilie en seksueel misbruik veracht en steeds veracht heb?

En een reaguurder.... ja, dat ben ik in ieder geval... dat bewijst het bovenstaande... ;-)

Gepost door: Hilde | 26 april 2011

Reageren op dit commentaar

Quote: "reaguurders, mensen die zich graag in disputen mengen, en daarbij hun gebrek aan zelfrespect en dat voor anderen waarover ze schrijven onbeschaamd uiten. Reaguurders schrijven wat in ze opkomt. En dat, weet ik uit ervaring, is nooit goed" ...

Mmmm, het legertje "reaguurders" heeft er met dit schrijven toch weer ééntje bij dan.
Mensen hypocriet noemen omdat ze reageren. Is dat dan niet respectloos?

Moest er al langer ingegrepen worden? Ja. Hebben veel mensen hun ogen gesloten in het verleden voor pedofilie in hun omgeving? Ja. Maar zijn dat dezelfde mensen die nu reageren? Geen idee.

Misschien reageren mensen nu omdat er wederom een gezicht geplakt werd op een pedofiel. En niet zomaar een pedofiel. Een kerkelijke pedofiel nota bene. Een kerkelijke pedofiel die zoveel maanden later het lef heeft om zijn gezicht op tv te tonen. Een gezicht met een minzaam lachje om de mond. Een mond die praat over "een relatietje" en tot ieders verbazing zelfs vertelt dat hij niet met één maar met twee kinderlijfjes een "relatietje" had.

Ja, het is waar. In elke vriendenkring, in elke familie, zou men verhalen kunnen vertellen over misbruik. Het is van alle tijden en het is van alle sociale lagen. Er wordt meestal over gezwegen door alle betrokken partijen.
Hypocriet? Geen idee. De dader zal uiteraard zwijgen. De misbruikte zal ook vaak zwijgen overigens. De mensen die van de feiten op de hoogte zijn, moeten de medewerking krijgen van het slachtoffer, willen ze stappen kunnen ondernemen.

Is het hypocriet dat mensen reageren terwijl dit "van alle tijden" is?
Nee. Ik noem dit menselijk. En misschien zelfs typisch Vlaams: liever niet tegen heilige huisjes trappen en liefst geen deining veroorzaken.
Die tijd is stilaan voorbij. De huidige generatie) zijn mondiger geworden en willen dit uiten. Het tijdperk van de (sociale) media zit daar wellicht voor iets tussen.

"Ik ben van het leven en laten leven", wel, waarom gaat die regel dan niet op voor deze zogenaamde "reaguurders"?

Gepost door: Els | 26 april 2011

Reageren op dit commentaar

De commentaren zijn gesloten.